สวีอวี้ก้าวออกจากสถาบันยุทธ์ แต่กลับพบว่าถนนเบื้องหน้ากว้างขวางกว่าเดิม ภายในเวลาเพียงไม่กี่วัน อาคารเตี้ย ๆ สองข้างทางถูกรื้อทิ้งจนหมดสิ้น
เมื่อมองออกไป ริมถนนทั้งสองฟากกำลังก่อสร้าง ร่างมากมายขะมักเขม้นอยู่ท่ามกลางนั้น เห็นได้ชัดว่า ภายหน้าพื้นที่แถบนี้จะมีการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่
สวีอวี้ไม่ได้หยุดพักนาน มุ่งตรงกลับบ้านทันที
ตลอดทางผู้คนสัญจรไปมา เสียงอึกทึกครึกโครมดังขึ้นลง ยิ่งกว่าช่วงก่อนเกิดคลื่นอสูรเสียอีก ดูท่าการปรากฏของรอยแยกประตูมิติจะดึงดูดผู้แข็งแกร่งให้เข้ามาอยู่ในปราการหมายเลข 83 ไม่น้อย และยังทำให้ผู้คนคับคั่งขึ้นอีกด้วย
หลังจากผ่านคลื่นอสูรมา ครอบครัวสวีก็กลับมาใช้ชีวิตอย่างปกติ
แม่สวีกับป้าใหญ่ทำงานเย็บปักถักร้อยอยู่ในบ้าน พ่อสวีกับลุงออกไปรับจ้างข้างนอก ตอนนี้ปราการกำลังบูรณะ กลุ่มอำนาจต่าง ๆ ต่างก็รับสมัครแรงงาน ค่าจ้างสูงกว่าเมื่อก่อนไม่น้อย
ทว่า ต่างจากอดีต งานที่พวกเขาทำไม่ต้องเสี่ยงอันตรายมากมาย เพราะอยู่ในปราการ อย่างน้อยก็ไม่ต้องคอยกังวลว่าอาจมีหนูเหมืองกลายพันธุ์โผล่มาทำร้ายเมื่อไหร่ เฉกเช่นตอนอยูในเหมืองแร่
อีกทั้ง ตั้งแต่เกิดคลื่นอสูร สวีอวี้นำเนื้ออสูรซากกลับมาเป็นร้อย ๆ ชั่ง พวกเขาเก็บส่วนใหญ่ไว้ ตากแห้ง แปรรูปอย่างง่าย ๆ ส่วนที่เหลือก็นำไปแลกเปลี่ยนเป็นสิ่งของจำเป็นอื่น ๆ
กระนั้นก็ตาม ครอบครัวสวีก็ยังไม่ต้องอยู่อย่างแร้นแค้นเหมือนเมื่อก่อน ถึงจะไม่ได้มีเนื้อกินทุกมื้อ แต่อย่างน้อยในแต่ละวันก็ได้กินหนึ่งมื้อ
ชีวิตความเป็นอยู่ดีขึ้น สีหน้าของพ่อสวีและคนอื่น ๆ ก็ดูเปล่งปลั่งกว่าเก่า พลังชีวิตก็เพิ่มขึ้นชัดเจน แทบจะถึงขั้นผู้ใช้พลังระดับหนึ่งแล้ว