วันสิ้นโลก เริ่มวิวัฒนาการจากการกลืนศพ

ตอนที่ 126 สมบัติพิศวง

9 นาที· 2.1K คำ

สวีอวี้หอบหายใจแรง การต่อสู้เมื่อครู่แม้สั้นเพียงไม่กี่นาที แต่กลับอันตรายอย่างยิ่ง

ศิษย์สถาบันยุทธ์สองคนนี้ แสดงพลังออกมาเหนือกว่าผู้อยู่ในระดับเดียวกัน ฝีมือดุดันโหดเหี้ยม ประสานงานกันอย่างแนบเนียน หากไม่ใช่เพราะเขามีประสบการณ์สู้กับอสูรซากมากพอ และพลังจิตก็แข็งแกร่งเพียงพอ เกรงว่าความผิดพลาดเพียงครั้งเดียวก็มากพอจะเอาชีวิตเขาไว้ตรงนี้แล้ว

อย่างไรก็ตาม สวีอวี้ตั้งใจจะฝึกฝนทักษะต่อสู้ของตน จึงไม่ได้เผยพลังจิตที่เป็นไพ่ตายตั้งแต่แรก มิฉะนั้น ด้วยการกดข่มอย่างเบ็ดเสร็จของพลังจิต เขาย่อมจบการต่อสู้ได้เร็วกว่านี้

แต่การต่อสู้ครั้งนี้ก็ให้บทเรียนล้ำค่าแก่เขา ไม่เพียงพิสูจน์ผลการฝึกช่วงที่ผ่านมา ยังเผยให้เห็นข้อบกพร่องของตนเองอีกด้วย

ภายใต้การกดข่มของพลังชีวิต การปะทะตรง ๆ ถือเป็นตัวเลือกที่โง่เขลาที่สุด หากสองคนนั้นมีประสบการณ์การต่อสู้มากกว่านี้ พวกเขาสามารถฉวยจังหวะที่เขาถูกแรงสะท้อนกระแทก ร่วมมือกันปล่อยท่าไม้ตายได้อย่างแน่นอน

สวีอวี้มองศพทั้งสองบนพื้น แววตาฉายความซับซ้อน

อาจเพราะผ่านการเข่นฆ่ามามาก และพบเห็นภาพโหดร้ายมานับไม่ถ้วน สำหรับศพของทั้งคู่ เขาแทบไม่เหลือคลื่นอารมณ์ใด ๆ แล้ว ไม่มีความรู้สึกหวั่นไหวเหมือนครั้งแรกที่ลงมือกับพี่แผลเป็นอีกต่อไป

เขารู้ดีว่า บนแดนรกร้างแห่งนี้ ความปรานีต่อศัตรูคือความโหดร้ายต่อตนเอง

หากอีกฝ่ายมีความสามารถ ย่อมไม่มีทางปล่อยให้เขามีชีวิตอยู่รอดแน่!

“กระทั่งเม็ดยายังไม่ติดตัวมาเลย ช่างขี้เหนียวเสียจริง”

สวีอวี้ถอนหายใจอย่างผิดหวัง นึกว่าด้วยสถานะของอีกฝ่าย น่าจะมีเม็ดยาล้ำค่าติดตัวอยู่บ้าง สุดท้ายกลับแทบไม่ได้อะไรเลย

ที่จริง บางทีทั้งสองคนก็ไม่คิดเหมือนกันว่า แค่การติดตามสอดแนม จะนำไปสู่เหตุการณ์เช่นนี้ และสุดท้ายถึงกับต้องมาสังเวยชีวิตตัวเอง

สวีอวี้ค่อย ๆ ลุกขึ้นยืน มัดเสื้อผ้าที่ขาดวิ่นอย่างลวก ๆ แล้วกระโดดขึ้นไปบนกิ่งไม้ สะกดกลิ่นอายตนเอง

เพียงชั่วครู่ต่อมา สัตว์อสูรกลายพันธุ์ตัวหนึ่งได้กลิ่นคาวเลือดก็เข้าใกล้ มันเลียคราบเลือดบนพื้นอย่างตะกละตะกลาม ไม่นานมันก็พบศพทั้งสอง ส่งเสียงคำรามต่ำก่อนจะกระโจนเข้าใส่ ฉีกกระชากอย่างบ้าคลั่ง

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป