"ดี เช่นนั้นฉันก็จะรอคอยการมาเยือนของศิษย์พี่ด้วยความเคารพ"
จางเซียวตัดสายการสื่อสาร แล้วถอนหายใจยาวด้วยความโล่งอก
การที่มีมู่ชิงชิงเข้าร่วม อย่างน้อยก็เพิ่มความปลอดภัยให้เขาอีกชั้นหนึ่ง
แต่เมื่อนึกถึงว่าหากเหลยฮวนฮวนรู้ว่ามู่ชิงชิงกำลังจะมา เกรงว่าคงจะถึงขั้นโกรธจนระเบิดทันที
ช่างเถอะ รออีกสามวันแล้วค่อยไปอธิบายกับเหลยฮวนฮวนแล้วกัน
ถึงตอนนั้น ต่อให้เขาไม่เต็มใจ ก็ต้องไปรับคนกับเขา
"อัดฉี๊!"
ข้างสนามประลอง เหลยฮวนฮวนเพิ่งจะนั่งลงก็เกิดจามอย่างแรงขึ้นมากะทันหัน เขาขยี้จมูกแล้วแช่งในใจ
บัดซบ สัตว์เดรัจฉานตัวนั้นคงไม่ยังอาฆาตเขาอยู่หรอกนะ?
จริง ๆ มันก็แยกไม่ออกว่าใครกันแน่ที่ยั่วยุมัน?
"หึ ขอเพียงเธอกล้าตามคลื่นอสูรมาด้วยกัน ฉันจะให้เธอตายไม่กลับไปเป็นแน่!"
เหลยฮวนฮวนส่งเสียงฮึ่มเย็นแล้วสบถในใจ
……
เช้าตรู่สวีอวี้ได้พาครอบครัวสวีไปซื้อของกินไม่น้อยที่ตลาด และตอนนี้ก็มาถึงบริเวณใกล้ตึกเทาแล้ว
เมื่อเห็นคนกลุ่มหนึ่งหอบหิ้วอาหารถุงเล็กถุงใหญ่ บรรดาผู้ลี้ภัยที่หิวโหยก็พลันตาลุกวาว รุมล้อมเข้ามาจากระยะไกล แต่ภายใต้การแผ่ไอพลังชีวิตของสวีอวี้ พวกเขาก็พากันถอยหลังอย่างหวาดหวั่น ในดวงตาเต็มไปด้วยความตื่นตระหนกและหวาดกลัว
พลเมืองปราการที่อายุน้อยถึงเพียงนี้?
นั่นต้องเป็นอัจฉริยะที่ไม่ธรรมดาแน่ ๆ ไม่ใช่คนที่พวกเขาจะยั่วยุได้โดยเด็ดขาด
สวีอวี้กวาดตามองผู้คนเหล่านั้นด้วยสายตาสงบนิ่ง ร่างกายเอียงบังน้องสาวเล็กน้อย มองสายตาโลภโดยรอบอย่างไร้ความรู้สึกราวกับไม่เห็น