“ลองใช้มันเป็นตัวซ้อมมือก่อนแล้วกัน”
สวีอวี้พึมพำแผ่วเบา กวาดพลังจิตสำรวจรอบด้าน เมื่อแน่ใจว่าไม่มีกลิ่นอายของอสูรซากตัวอื่นในบริเวณนั้น สมาธิก็มุ่งไปยังอสูรซากระดับสี่ที่ถูกนกสีชาดยั่วจนอลหม่าน
ภายใต้การหยอกล้อของนกสีชาด อสูรซากระดับสี่ตัวนี้บ้าคลั่งอย่างรุนแรง แต่น่าเสียดายที่แรงทั้งหมดที่มีกลับเอื้อมไม่ถึงนกสีชาดกลางอากาศ ได้แต่เดือดดาลไปอย่างเปล่าประโยชน์
ในสายตาของสวีอวี้ขณะนี้ อสูรซากระดับสี่เต็มไปด้วยช่องโหว่ทั่วร่าง หากลงมือเต็มกำลัง เขามีความมั่นใจเต็มเปี่ยมว่าจะปลิดชีพมันได้
แต่ว่า นับตั้งแต่พลังเพิ่มขึ้น เขายังไม่เคยลงมือเต็มกำลังอย่างแท้จริง จึงอยากถือโอกาสนี้สัมผัสถึงพลังของตัวเอง
“วืด!”
ในจังหวะที่นกสีชาดโฉบลงมาอีกครั้ง ขณะที่อสูรซากระดับสี่ตัวนั้นกำลังจะกระโจนเข้าใส่ก็พลันดึงร่างสูงขึ้น สวีอวี้ก็เหยียบพื้น ร่างพุ่งออกไปราวกับสายฟ้าแลบ
“ตูม!”
พื้นดินใต้เท้าเขาถึงกับเป็นหลุมลึกทันที ร่างของเขาเคลื่อนที่ไปไกลกว่าร้อยเมตรอย่างรวดเร็ว ราวกับลูกธนูหลุดจากแล่ง พุ่งเข้าประชิดด้านข้างของอสูรซากระดับสี่ในพริบตา
“โครม!”
วินาทีต่อมา สวีอวี้ซัดหมัดหนึ่งออกไป กระแทกเข้าใส่ร่างอสูรซากระดับสี่อย่างเต็มแรง พลังมหาศาลระเบิดตูมตาม อสูรซากระดับสี่ยังไม่ทันตั้งตัว ร่างก็ราวกับถูกโจมตีหนักหน่วง ร่างมหึมาถูกหมัดหนึ่งซัดจนลอยจากพื้น กระแทกอย่างจังเข้ากับหินยักษ์ที่อยู่ไกลออกไปหลายเมตร เกิดเสียงชนสนั่น
สะเก็ดหินกระเด็นกระจาย อสูรซากระดับสี่คำรามก้อง พยายามยันตัวลุกขึ้น ม่านตาสีแดงเลือดคู่หนึ่งจ้องเขม็งไปที่สวีอวี้ แววตาดุดันเปล่งประกาย เท้ากระแทกพื้นด้วยแรงทั้งหมด ร่างมหึมาพุ่งเข้าใส่เขาอย่างบ้าคลั่ง