หุบเขาคืนสู่ความเงียบงันอีกครั้ง
นกสีชาดตัวน้อยค่อย ๆ ร่อนลงบนไหล่ของสวีอวี้ มองดูซากอสูรงูเงิน แล้วเหลือบมองวัวดำอีกที ในดวงตาเต็มไปด้วยความไม่อยากเชื่อ
มันหมดเรี่ยวแรง สู้สุดชีวิตแต่กลับทำอะไรอสูรงูเงินไม่ได้เลยสักนิด ผลสุดท้ายกลับถูกวัวดำเหยียบตายด้วยเท้าเดียวเนี่ยนะ?
นกสีชาดซบเซา หดคอแล้วซุกหัวไว้ใต้ปีก ไม่อยากมองอีก
สวีอวี้ก็ตะลึงเช่นกัน
เขาคาดการณ์ไว้ว่าวัวดำต้องแข็งแกร่ง แต่ไม่คาดคิดว่าจะแข็งแกร่งถึงขั้นนี้
อสูรงูเงินที่บาดเจ็บสาหัสใกล้ตาย แต่ก็ยังมีความสามารถในการบดขยี้อสูรซากระดับราชันได้อย่างง่ายดาย ทว่าต่อหน้าวัวดำ กลับไม่มีแม้แต่สิทธิ์ตอบโต้
กีบเท้านั้น เบาราวกับปัดขน แต่กลับบดขยี้ได้เบ็ดเสร็จเด็ดขาด
วัวดำเก็บกีบกลับ ก้มมองซากของอสูรงูเงิน แล้วค่อย ๆ หันกลับมามองสวีอวี้ สายตาของมันยังคงสงบนิ่งราวกับเมื่อครู่แค่เหยียบมดตายตัวหนึ่ง
"ขอบคุณท่านผู้อาวุโสที่ช่วยเหลือ"
สวีอวี้สูดลมหายใจเฮือกหนึ่ง ประสานมือคารวะ
วัวดำส่ายหัว ถ้าไม่ใช่เพราะวาสนาครั้งนี้ มันต้องใช้เวลาตกตะกอนอีกอย่างน้อยร้อยปีกว่าจะถึงขั้นตอนนี้
บัดนี้ กระดูกรับพรของมันถูกหลอมหล่อขึ้นใหม่หมดสิ้น เส้นมงคลผสานเข้ากับเลือดเนื้อ กลิ่นอายกลมกลืนเป็นหนึ่งเดียว เมื่อเทียบกับตอนที่จากเจ้าของมา ไม่อาจพูดถึงวันวานได้อีก
คงอีกไม่นานหลังจากแยกจากกัน เจ้าของก็คงไม่ต้องเป็นห่วงมันอีก
"ท่านผู้อาวุโส ซากของอสูรงูเงินนี่"
สวีอวี้มองไปที่ซากของอสูรงูเงิน ลังเลอยู่บ้าง อสูรงูเงินแม้จะตายแล้ว แต่พลังงานมหาศาลที่ซ่อนอยู่ในซากก็ยังนำประโยชน์อย่างใหญ่หลวงมาให้เขาได้
อย่างไรก็ตาม อสูรงูเงินตัวนี้เป็นฝีมือของวัวดำ ก็ควรให้วัวดำเป็นผู้จัดการ
วัวดำชำเลืองมองซากอสูรงูเงินทีหนึ่ง แล้วมองกลับมาที่สวีอวี้ ดูเหมือนจะเข้าใจความหมายของเขา มันส่ายหัว แล้วเดินไปอยู่ด้านข้างตามลำพัง ราวกับว่าซากนี้ไม่มีค่าใด ๆ สำหรับมัน
สวีอวี้ก็ไม่เกรงใจเช่นกัน รุดเข้าไปทันที ตัดเอาเลือดแก่นสารเจียวเงิน กระดูกเจียว และเอ็นเจียวส่วนหนึ่งออกมา ของพวกนี้มีมูลค่าสูง นำกลับไปไม่เพียงแต่ขายเพื่อช่วยเหลือเฟิงเมิ่ง แต่ยังใช้แลกเปลี่ยนทรัพยากรฝึกตนเพิ่มให้ตัวเองด้วย