ผู้ที่สามารถอยู่ในเขตนี้ได้ล้วนเป็นศิษย์หัวกะทิ ส่วนใหญ่มาจากกลุ่มอำนาจใหญ่ อย่างแย่ก็เป็นครอบครัวผู้ใช้พลังระดับสาม ย่อมดูถูกทุกคนที่มีส่วนเกี่ยวข้องกับสถานะ "ผู้ลี้ภัย"
ยิ่งไปกว่านั้น เสื้อผ้ากระสอบหยาบของสวีอวี้ยิ่งขับให้ดูแปลกแยกจากสถาบันนี้ ในสายตาพวกเขา เขาไม่คู่ควรที่จะปรากฏตัวที่นี่
เมื่อเผชิญสายตาเหยียดหยามของคนเหล่านี้ สวีอวี้กลับไม่แสดงอาการหวาดหวั่น เขาพบเจอสายตาแบบนี้มามากเกินไปแล้ว
"เธอรู้จักฉันหรือ?"
สวีอวี้จ้องมองไปยังคนที่เอ่ยวาจาถากถาง ก็เห็นชายหนุ่มอายุรุ่นยี่สิบต้น ๆ เดินส่ายอาด ๆ เข้ามาท่ามกลางเหล่าศิษย์ที่ห้อมล้อม
"แค่รู้จักหรือ ข่าวคราวของครอบครัวเธอ ฉันรู้หมดทุกอย่าง"
หวังอวิ๋นหัวเราะเย็นชา ดวงตาฉายแวบความเย็นเยียบไม่ปิดบัง
เมื่อเห็นว่าผู้มาเยือนคือหวังอวิ๋น ใบหน้าศิษย์รอบด้านต่างแสดงความยำเกรง เอ่ยปากว่า "รุ่นพี่หวัง"
"หวังอวิ๋น?"
สวีอวี้หรี่ตาแคบ ข่าวสารของไอ้นี่มาเร็วกว่าที่ตนคิดไว้มาก แต่เมื่อได้ยินว่าเขาเอ่ยถึงครอบครัวตน จิตใจก็พลุ่งพล่านด้วยเจตนาสังหาร
ไม่ใช่แค่ส่งคนมาลอบสังหารหลายครั้ง แต่ยังคิดจะใช้ครอบครัวสวีเฒ่ามาข่มขู่ตนอีก?
ไอ้นี่ ไม่ว่าจะพื้นเพเป็นอย่างไร ในใจสวีอวี้ก็ตัดสินประหารชีวิตมันแล้ว
"อาจหาญ เธอเป็นใคร ถึงกล้าเอ่ยชื่อรุ่นพี่หวัง!"
ศิษย์ที่ห้อมล้อมหวังอวิ๋นคนหนึ่งตวาดด้วยความโกรธ ท่าทีเหมือนจะออกหน้าแทนเจ้านาย