สวีอวี้เพิ่งรู้ว่าเมื่อสามวันก่อน ตอนกลางคืน ครอบครัวสวีเฒ่าถูกหน่วยลาดตระเวนของปราการจับกุมด้วยข้อหาก่อความวุ่นวาย ไม่มีผู้มีสถานะพลเมืองค้ำประกัน จึงปล่อยตัวไม่ได้
เขาจึงรู้สาเหตุที่น้องสาวไม่มาโรงเรียน ที่แท้เสี่ยวเยว่ถูกพัวพันจับไปตั้งแต่แรก ถูกคุมขังในคุกชั่วคราวของหน่วยลาดตระเวน
"นี่คือกฎของปราการงั้นหรือ?"
สวีอวี้กำหมัดแน่น คิดว่าภายในปราการ แค่ไม่ไปหาเรื่องก็จะใช้ชีวิตสงบสุขได้
ไม่คิดว่าแค่จากไปไม่กี่วัน ครอบครัวกลับถูกกระทำเช่นนี้ โหดร้ายยิ่งกว่าเขตนอกเสียอีก
สามวันแล้ว สวีเยว่และครอบครัวในคุกไม่รู้จะทุกข์ทรมานแค่ไหน
"สวี... พี่สวี งั้นคุณลองไปหาหน่วยรักษาการณ์ก่อน สอบถามสถานการณ์ดู ผมได้ยินว่าหัวหน้าหน่วยเซี่ยงก็มีเส้นสายในปราการเหมือนกัน"
เห็นสีหน้าสวีอวี้เครียดจัด โจวซานจึงเสนออย่างระวัง
สวีอวี้เงียบ แค่ส่ายหน้า ก้าวตรงไปทางปราการ
เซี่ยงเทียนสงมีชื่อเสียงไม่น้อยในเขตสาม แต่อยู่ในปราการก็เป็นแค่คนกระจอกไร้ความหมาย
ยิ่งไปกว่านั้น ด้วยนิสัยเจ้าเล่ห์ของเซี่ยงเทียนสง ไม่มีทางช่วยเขาเพราะมิตรภาพหรอก
ไม่นาน สวีอวี้ก็มาถึงหน้าประตูเมืองปราการ เห็นเขามา ยามคนหนึ่งจะเข้าไปขวาง แต่ถูกจางเอ้อร์ที่อยู่ข้างๆ รั้งไว้
"พี่สวี ไม่ได้เจอกันหลายวัน เพิ่งกลับจากแดนร้างมาเหรอ?"
จางเอ้อร์ยิ้มแย้ม ท่าทีสนิทสนมประจบเล็กน้อย
เขาไม่สนใจหน้าตา และไม่ได้ดูถูกสวีอวี้เพราะอายุหรือเสื้อผ้า
ในสายตาเขา สถานะพลเมืองปราการก็เพียงพอให้เขาเข้าไปประจบแล้ว
ก็เพราะความเฉลียวฉลาดนี้เอง ทำให้เขาทำงานเป็นยามเฝ้าประตูเมืองได้อย่างราบรื่น
"ครอบครัวฉันถูกหน่วยลาดตระเวนจับไป เธอรู้ไหมว่าถูกขังที่ไหน?"
สวีอวี้พยักหน้า ถาม
"ถูกจับ?"
เมื่อได้ยิน จางเอ้อร์สีหน้าเปลี่ยนทันที
ในสายตาเขา เด็กหนุ่มอายุราวสิบห้าปีตรงหน้าที่ได้สถานะพลเมืองปราการ อนาคตต้องยิ่งใหญ่ไร้ขีดจำกัด อย่างน้อยก็ไม่ใช่คนแบบเขาจะเข้าถึงได้