ผู้แข็งแกร่งระดับห้า พลังชีวิตทะลุแสน ความแข็งแกร่งของพวกเขาเกินกว่าที่คนธรรมดาจะจินตนาการได้ พลังชีวิตหลักแสนหลั่งไหลดั่งแม่น้ำเชี่ยวกราก เมื่อถูกกระตุ้น แม้แต่อาวุธร้อนก็ยากจะสั่นคลอนได้แม้แต่น้อย
ทว่า แกนนำของพวกเขา ผู้แข็งแกร่งระดับห้าคนนี้ กลับถูกตัดศีรษะโดยไร้ซึ่งการต่อต้าน
ชั่วขณะหนึ่ง รอบด้านเงียบงันดั่งสุสาน
ลมหายใจของเหล่าผู้แข็งแกร่งพลันติดขัด รูม่านตาหดตัวอย่างรุนแรง เห็นได้ชัดว่าไม่อยากเชื่อในสิ่งที่เห็น
“ตึง!”
และในชั่วพริบตาที่ทุกคนตะลึงงัน แสงเย็นวาบ ผู้ใช้พลังระดับสี่สองคนถูกฟาดร่างกระแทกพื้นดังสนั่น พวกเขาแม้แต่เสียงร้องยังไม่ทันได้เปล่ง ก็ล้มลงนอนแน่นิ่ง ไร้ซึ่งลมหายใจอย่างสิ้นเชิง
คนที่เหลือถึงตอนนี้เพิ่งได้สติจากความตกตะลึงสุดขีด สีเลือดบนใบหน้าหายวับไปในพริบตา ไอเย็นวาบจากปลายเท้าพุ่งตรงขึ้นสู่กระหม่อม นี่คือความน่าสะพรึงกลัวของผู้ใช้พลังจิตงั้นหรือ?
สังหารผู้ใช้พลังระดับเดียวกัน ราวกับหั่นแตงหั่นผัก!
“หนี เร็วเข้า!”
หลังจากได้สติ ทุกคนไม่กล้าลังเลอีกต่อไป แม้แต่ความคิดจะต่อต้านก็ไม่มีหลงเหลือ
พวกเขาไม่เคยคิดเลยว่าผู้ใช้พลังจิตจะแข็งแกร่งถึงเพียงนี้ และไม่คาดคิดว่าเด็กนักเรียนที่ยังไม่จบการศึกษา จะเด็ดขาดถึงเพียงนี้ ลงมือโดยไร้ความปรานี
“จะหนี? สายไปแล้ว!”
เซี่ยซื่อตะโกนก้อง ร่างทะยานออกไป พุ่งเข้าใส่ผู้แข็งแกร่งระดับสี่ที่อยู่ใกล้ที่สุดราวกับพายุ
เมื่อเห็นอีกฝ่ายถือโล่ฟาดเข้าใส่ตรงหน้า ผู้ใช้พลังระดับสี่คนนั้นสีหน้าถมึงทึง พลังชีวิตทั่วร่างปะทุดังก้อง
อย่างไรเสียเขาก็เป็นผู้แข็งแกร่งระดับสี่ขั้นกลาง หากเทียบพลังชีวิตเพียงอย่างเดียว มากกว่าไอ้เด็กนี่สองสามเท่า ที่ตนเองกลัวผู้ใช้พลังจิตก็จริง แต่จะไปกลัวหมอนี่ได้อย่างไร?
คิดได้ดังนั้น สายตาคนนั้นเย็นวาบ ยกดาบฟาดฟันเต็มแรง ราวกับจะผ่าเซี่ยซื่อพร้อมโล่ออกเป็นสองซีก
“เคร้ง!”
ดาบยาวหนาหนักฟาดลงบนผิวโล่ ประกายไฟกระจาย แต่ไร้รอยร้าวแม้แต่น้อย
ที่น่ากลัวยิ่งกว่าคือ เขาถูกแรงสะท้อนกลับจนมือชา เกือบปล่อยดาบหลุดจากมือ แต่อีกฝ่ายกลับไม่สะทกสะท้าน เพียงหยุดนิ่งชั่วอึดใจ ก็กระแทกโล่ตีด้านข้างอีกครั้ง ฟาดเข้าที่ศีรษะอย่างแรง