จากส่วนลึกของแม่น้ำใต้ดินดังเสียงครางทุ้มต่ำ ราวกับผืนน้ำทั้งหมดโดยรอบกำลังปั่นป่วน ทันใดนั้น เงาดำสูงใหญ่ราวสามจ้างก็พุ่งทะลุผิวน้ำ กลิ่นคาวเลือดพัดเข้าใส่ใบหน้า
ทั่วร่างของเงานั้น หนวดดำสนิทนับสิบเส้นฟาดสะบัดอย่างบ้าคลั่ง ก่อเกิดกลิ่นคาวระลอกแล้วระลอกเล่า ม้วนตัวเข้าหาร่างทั้งสี่
“อสูรซากระดับสี่!”
สวีอวี้รูม่านตาหดเกร็ง รับรู้ได้ชัดเจนถึงแรงกดดันที่มาจากเงานั้น
ซูหลิงซีที่อยู่ด้านหน้าดูเหมือนจะสัมผัสได้ถึงบางอย่าง เท้าชะงักกึก หันขวับกลับมามองเงานั้น
“วิ่งหนีต่อไปไม่ได้แล้ว”
ซูหลิงซีเอ่ยเสียงทุ้ม
สัตว์ประหลาดรูปร่างคล้ายปลาหมึกแต่มีหนวดมากกว่าหลายเท่านี้ แม้จะไม่ส่งเสียงคำราม แต่หากปล่อยให้มันไล่ตามต่อไป เสียงอึกทึกนั้นจะต้องดึงดูดอสูรซากตัวอื่นมาเพิ่มอย่างแน่นอน
พวกเขาไม่รู้สถานการณ์ในพื้นที่ของชีพจรปราณ แต่จะเปิดเผยร่องรอยอย่างเอิกเกริกเช่นนี้เด็ดขาดไม่ได้
สวีอวี้และอีกสองคนเข้าใจความหมายในทันที สายตากวาดไปรอบตัว ร่างแยกย้ายกระจายตัว อาวุธในมือวาวแสงเยือกเย็น
เมื่อจำเป็นต้องสู้ ก็ต้องจบให้ไว
เพียงแต่...
อสูรซากระดับสี่ ต่อให้พบในแดนร้าง พวกเขายังต้องระแวดระวัง อสูรซากระดับสี่ในซากภพยิ่งแข็งแกร่งกว่า จะสังหารมันได้หรือไม่ยังคาดเดายาก
ยิ่งกว่านั้น มันอยู่ในแม่น้ำใต้ดิน พวกเขาไม่รู้ว่าในแม่น้ำยังมีสัตว์ประหลาดแบบนี้ซุ่มซ่อนอยู่อีกหรือไม่ พูดได้ว่ามันกุมความได้เปรียบทางภูมิประเทศ ยิ่งรับมือยากขึ้น
“เหลือหนวดอีกสามสิบเจ็ดเส้น ถ้ามันจู่โจม ก็ตัดหนวดมันให้หมด!”