เมื่อแสงแห่งค่ายกลสาดส่อง ร่างของสวีอวี้และอีกฝ่ายก็หายวับไปในอุโมงค์อย่างรวดเร็ว พร้อมกันนั้น ร่างหลายร่างที่ซุ่มอยู่รอบนอกอุโมงค์ก็ถอยออกไปอย่างเงียบเชียบ
เพียงชั่วครู่เดียว เสียงเคาะประตูดังขึ้นที่ห้องทำงานของหัวหน้าสถาบัน
"เข้ามา"
ถังเหยียนเงยหน้าขึ้นมองประตู เมื่อเห็นผู้มาเยือน แววตาฉายแววลึกล้ำ "เขาเข้าไปแล้วหรือ?"
"ขอรับ หัวหน้าสถาบัน ตามคำสั่งของท่าน ปรมาจารย์หลินก็เข้าไปพร้อมเขาด้วย"
คนผู้นั้นก้มศีรษะ ไม่กล้ามองหน้าถังเหยียนโดยตรง กล่าวด้วยน้ำเสียงเคารพ
"รายงานมา"
ถังเหยียนพยักหน้าเล็กน้อย หันหลังกลับมามองนอกหน้าต่าง
"มีทั้งหมดแปดคนที่แอบส่งข่าว ทุกคนยืนยันว่าสวีอวี้เข้าไปในซากภพแล้ว"
คนผู้นั้นลังเลครู่หนึ่ง ก่อนกล่าวต่อ "ในนั้นสี่คนเป็นนักศึกษาสถาบันเรา อีกสี่คนเป็นคนของตระกูลหลิว ตระกูลโจว..."
ถังเหยียนขมวดคิ้วเล็กน้อย ไม่รู้สึกประหลาดใจกับสถานการณ์นี้ กลับรู้สึกว่าน้อยเกินไปด้วยซ้ำ
เพราะอย่างไรเสีย กลุ่มอำนาจที่อยากประจบสกุลเหลียงก็ย่อมมีมากกว่าแค่แปดตระกูลนี้ ในจำนวนนั้นต้องมีพวกที่ซ่อนตัวลึกกว่า ระแวดระวังมากกว่าที่กำลังจับตาดูอยู่ ในปราการที่สถาบันควบคุมนี้ พวกมันไม่กล้าเลือกข้างง่าย ๆ
"ฉันทราบแล้ว ยังคงใช้แผนเดิม นอกจากปรมาจารย์เจ็ดขอบเขตแล้ว คนอื่น ๆ ขอเพียงทำตามกฎก็ไม่ต้องแทรกแซง"
ถังเหยียนครุ่นคิดสักพัก โบกมือเป็นสัญญาณ
"ขอรับ"
คนผู้นั้นไม่ถามอะไรอีก เขารู้ดีถึงวิธีการเด็ดขาดของถังเหยียน ในช่วงหัวเลี้ยวหัวต่อแบบนี้ เธอไม่มีทางยอมให้กลุ่มอำนาจอื่นเข้ามาก่อกวนโดยพลการ
ถ้ามีใครกล้าล้ำเส้น ก็เท่ากับหาทางตายเอง
ในเวลาเดียวกัน ข่าวที่สวีอวี้เข้าสู่ซากภพก็ไปถึงหูของกลุ่มอำนาจใหญ่หลายกลุ่ม
ที่มั่นของตระกูลโจว
สามร่างรวมตัวกันในโถงใหญ่ ผู้อาวุโสตระกูลโจวที่นั่งหัวแถวมีกลิ่นอายของพลังที่ลึกล้ำ ถึงขั้นปรมาจารย์เจ็ดขอบเขตแล้วอย่างเห็นได้ชัด ส่วนอีกสองคนมีพลังชีวิตหนาแน่น เป็นผู้ใช้พลังระดับหกตัวจริง
หลังจากที่อุโมงค์ซากภพของหลุมหลบภัยหมายเลข 83 ถูกจัดเป็นเขตระดับหนึ่ง ตระกูลโจวก็ยิ่งให้ความสำคัญกับหลุมหลบภัยหมายเลข 83 ถึงขนาดยอมส่งปรมาจารย์มาประจำการคนหนึ่ง