"คุณหนูรอง เรื่องพวกนี้เกี่ยวข้องกับสวีอวี้จริงหรือ?"
เมื่อเห็นสีหน้าของคุณหนูรองเปลี่ยนไป หลินเจาก็รู้สึกใจหายวาบ
อันที่จริง ตัวตนผู้ใช้พลังจิตของสวีอวี้ไม่น่าจะเป็นความลับใหญ่อะไร ด้วยฝีมือของเหลียงเสี่ยวชิน แค่ทุ่มเทความสนใจสักหน่อยก็หาข่าวนี้ได้แล้ว
ตราบใดที่ไม่เผยเรื่องสิ่งที่เขาทำในที่มั่นซากภพ ก็จะไม่เปิดเผยข้อมูลมากเกินไป
"เป็นไง? คุณหลินเจาชอบเขาหรือ?"
เหลียงเสี่ยวชินหรี่ตาสวยแล้วถามขึ้นมาทันที
"ฉะ... ฉันเปล่านะ!"
หลินเจาหน้าแดงก่ำ แล้วรีบแก้ตัว แต่แววตากลับไม่กล้าสบตาอีกฝ่าย เธอเบือนหน้าหนีเล็กน้อย
"ชิ!"
เหลียงเสี่ยวชินหัวเราะเยาะอย่างเหยียดหยัน ไร้เดียงสา!
เป็นถึงยอดฝีมือในกลุ่มอำนาจใหญ่ แต่อายุป่านนี้กลับไม่ทุ่มเททั้งหมดแรงกายแรงใจให้การฝึกฝน ยังจะมีใจหวั่นไหวอีก?
โง่เขลาเบาปัญญาจริงๆ!
แต่ว่า...
"เธอติดต่อสวีอวี้ได้ไหม?"
เหลียงเสี่ยวชินพลันคิดแผนหนึ่งขึ้นได้ รอยยิ้มปรากฏบนใบหน้า
หลินเจาส่ายหน้า แล้วดูเหมือนว่ามันไม่เหมาะ จึงพูดว่า: "ครั้งภารกิจเหมืองแร่คราวก่อน สวีอวี้ถูกเซี่ยซื่อเรียกมา"
"งั้นเธอไปบอกเซี่ยซื่อว่า มีภารกิจอยากให้เขาไปทำ ถ้าทำสำเร็จ เธอจะให้ผลประโยชน์เขา"
เหลียงเสี่ยวชินพูดด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย
หลินเจาพยักหน้า แม้ในใจจะไม่เต็มใจนัก แต่ก็ไม่กล้าขัดคำสั่งของคุณหนูรองคนนี้ของตระกูลเหลียง
เธอรู้ดีว่า การถูกเหลียงเสี่ยวชินใช้งานเป็นเกียรติอย่างยิ่ง ถึงเธอไม่ยอม ฝ่ายนั้นก็มีสารพัดวิธีให้ยอมจนได้
"ไปจัดการเดี๋ยวนี้เลย คุณหนูอย่างฉันรอได้ แต่ตระกูลหลินของเธอรอไม่ได้"
เหลียงเสี่ยวชินทิ้งประโยคไว้ แล้วร่างก็เคลื่อนไหว ตรงจากไปทันที ปล่อยให้หลินเจายืนเหม่ออยู่ที่นั่น
ผ่านไปครู่ใหญ่
ผู้อาวุโสห้าดูเหมือนจะรู้ว่าเหลียงเสี่ยวชินไปแล้ว จึงรีบสาวเท้าเข้ามาในลาน
"เจาเอ๋อร์ คุณหนูรองพูดอะไรกับเธอ? มีแผนอะไรไหม?"
ผู้อาวุโสห้ารีบร้อนถาม
"คุณหนูรองไม่ได้บอกอะไรมากกับหนู แค่ให้หนูติดต่อเซี่ยซื่อ ให้จัดการให้เขาไปทำภารกิจ"
หลินเจาลังเลเล็กน้อยแล้วตอบ