ดังที่เฟิงเมิ่งกล่าว อักขระเวทนี้ดูเหมือนจะได้แค่ต้านการกัดกร่อนของหมอกโลหิตอย่างเสียมิได้ แต่ไม่อาจขัดขวางอสูรซากบินได้ที่ทะลวงลูกกระสุนและหน้าไม้เข้ามาได้
“พี่เหมิง ระวังตัวด้วย”
สวีอวี้เอ่ยเตือนพลางชักดาบยาวออกมา เพ่งสมาธิไปยังสนามรบเบื้องหน้า
สำหรับพลเมืองทั่วไปแล้ว อสูรซากบินได้เหล่านี้ว่องไวเกินกว่าที่พวกมันจะตอบสนองทัน แต่ในสายตาของสวีอวี้ กลับเหมือนภาพถูกทำให้ช้าลง แม้ไม่ใช้พลังจิตตรวจรับรู้การเปลี่ยนแปลงเล็กน้อยของกล้ามเนื้อทุกส่วนอย่างละเอียด เพียงใช้ตาเปล่าก็สามารถจับเส้นทางการบินของพวกมันได้อย่างง่ายดาย
“อย่าบ้าบิ่น ยืนแต่โดยดีอยู่ข้างหลังพี่”
เฟิงเมิ่งชำเลืองมองสวีอวี้ มุมปากยกขึ้นเล็กน้อย แต่มือก็ไม่หยุดเลยแม้แต่น้อย เงาแส้ส่งเสียงหวีดหวิว ฟาดอสูรซากที่โฉบมาใกล้ตัวหนึ่งจนร่างแตกกระจาย เลือดเหม็นคาวกระเซ็นเกลื่อนพื้น
ต่อหน้าเธอ อสูรซากบินได้ระดับสองพวกนี้ดูเหมือนจะไม่ก่อภัยคุกคามมากนัก ทุกครั้งที่สะบัดแส้ จะต้องมีอสูรซากตายหนึ่งตัว
ตอนนี้ สวีอวี้ก็ไม่มีเวลามาคิดว่าเธอกำลังพูดสองแง่หรือไม่ แม้จะไม่คิดเปิดเผยพลังทั้งหมด แต่เมื่อเผชิญกับแต้มพลังงานที่ร่วงหล่นมาจากฟ้า เขาก็อดใจไม่ไหว
แม้ค่ายกลจะสกัดหมอกโลหิตไว้ไม่ให้กัดกร่อนเข้ามาในปราการ แต่อสูรซากภายในกลับยิ่งคลุ้มคลั่ง ต่อให้เสียงปืนและเสียงหน้าไม้แหวกอากาศดังไม่หยุด อสูรซากบินได้ก็ยิ่งทวีจำนวนมากขึ้น
นักล่าสัตว์และทหารกองทหารรักษาเมืองที่ฝีมือไม่ถึงขั้น ภายใต้การโจมตีที่หนาแน่นเช่นนี้ก็เริ่มหมดแรง บาดเจ็บล้มตายเพิ่มสูงขึ้นเรื่อยๆ