ทันทีที่คำว่า “สัตว์ประหลาด” หลุดออกมา เย่เฟิงอู่ก็ขมวดคิ้วแน่นในฉับพลัน
หลินเฉียง หยางลู่ และหลิวฮุย ทั้งสามล้วนเป็นราชันนักรบที่เก่งกาจที่สุดในกองทัพ ต่อให้เป็นแชมป์มวยระดับโลกที่เก่งที่สุด ก็ไม่มีทางเป็นคู่ต่อสู้ของพวกเขาได้
แต่ตอนนี้ หยางลู่กับหลิวฮุยได้รับบาดเจ็บเพียงเล็กน้อย ส่วนอาการของหลินเฉียงกลับสาหัส อย่างน้อยซี่โครงก็หักไปหลายซี่ เกรงว่าอวัยวะภายในจะได้รับบาดเจ็บด้วย
คนที่ทำให้หลินเฉียงบาดเจ็บถึงขั้นนี้ได้ ฝีมือการต่อสู้ของอีกฝ่าย... นับว่าน่าสะพรึงกลัวอย่างยิ่ง
อือ...
เวลานั้นเอง เสียงครางเจ็บปวดแผ่วเบาก็ดังออกมาจากปากหลินเฉียง เขาค่อย ๆ ลืมตาขึ้นอย่างยากลำบาก เมื่อเห็นเย่เฟิงอู่ ใบหน้าซีดเผือดก็เผยความรู้สึกผิดขึ้นมาทันที
“ครูฝึก... ขะ... ขอโทษครับ พวกเราทำให้คุณผิดหวัง”
หลินเฉียงพยายามจะลุกขึ้น เย่เฟิงอู่จึงรีบกดเขาให้นอนลง แล้วถามด้วยความเป็นห่วงว่า “พักผ่อนให้ดีเถอะ เป็นความผิดของฉันเอง ไม่ควรปล่อยให้พวกเธอแยกกันไปปฏิบัติภารกิจ”
แววตาหลินเฉียงฉายความหวาดหวั่น เขาพูดเสียงอ่อนแรงว่า “ครูฝึก เป็นความประมาทของพวกเราเองครับ”
ตอนนั้นเอง หลิวฮุยก็เอ่ยขึ้นว่า “ครูฝึก พวกเราได้รับข่าวว่าลั่วอีหวงจะนั่งเครื่องบินส่วนตัวไปเมืองจิ๋นไห่ พวกเราจึงดักสกัดเธอระหว่างทาง หวังจะเตือนเธอ แต่เธอ... เธอกลับดึงดันจะทำตามใจตัวเอง แถม... แถมยังระแวดระวังพวกเราไปเสียทุกเรื่อง”
หยางลู่กล่าวเสริมว่า “ผู้หญิงคนนั้นฉลาดมาก เธอดูออกว่าพวกเราแอบคุ้มกันเธออยู่ แต่ก็ยังต่อต้านพวกเราเหมือนเดิม”
เมื่อได้ยินดังนั้น เย่เฟิงอู่ก็กัดฟันพูดว่า “ผู้หญิงน่าหงุดหงิด ตอนนี้เธอเป็นยังไงบ้าง?”
หลิวฮุยตอบว่า “ก่อนลั่วอีหวงจะขึ้นเครื่อง พวกเราแอบเข้าไปในสนามบิน แล้วก็พบว่ามีระเบิดอยู่บนเครื่องบินจริง ๆ ขณะเดียวกันก็เจอกับสัตว์ประหลาดสองคนนั่นด้วย”