ฉินชิงหานสัมผัสได้อย่างชัดเจนว่าเย่เฟิงอู่มีท่าทีผิดปกติ เธอรู้จักกลุ่มลั่วหวง และรู้จักลั่วอีหวง หญิงในตำนานคนนั้นด้วย แต่สิ่งที่เธอสงสัยคือ ทำไมเย่เฟิงอู่ถึงได้ตื่นเต้นขนาดนั้น
ในตอนนั้นเอง โทรศัพท์ของเย่เฟิงอู่ก็ดังขึ้นกะทันหัน ผู้โทรมาคือหลิวฮุย
เย่เฟิงอู่หยิบโทรศัพท์เดินเข้าไปในครัว พอกดรับสาย เสียงร้อนรนของหลิวฮุยก็ดังขึ้นทันที “อาจารย์ เกิดเรื่องแล้วครับ”
หัวใจของเย่เฟิงอู่กระตุกวูบ เขาถามว่า “เป้าหมายอยู่บนเครื่องบินลำนั้นหรือ”
ถ้าลั่วอีหวงอยู่บนเครื่องบินลำนั้นจริง ก็หมายความว่าภารกิจของเขาล้มเหลว นี่จะเป็นความล้มเหลวเพียงครั้งเดียวในบรรดาภารกิจนับไม่ถ้วนตลอดแปดปีที่ผ่านมา
สำหรับเย่เฟิงอู่ผู้หยิ่งทะนงแล้ว เรื่องเช่นนี้เป็นสิ่งที่ยอมรับไม่ได้
หลิวฮุยตอบว่า “เป้าหมายปลอดภัยครับ แต่…เฉียงจื่อบาดเจ็บ อยู่ที่บ้านปลอดภัยหมายเลข 9”
หลังวางสาย สีหน้าของเย่เฟิงอู่ก็มืดครึ้มจนน่ากลัว หลินเฉียง หลิวฮุย และหยางลู่ต่างเป็นราชันนักรบที่เขาฝึกฝนมากับมือ เป็นทั้งลูกน้องและพี่น้องของเขา หากใครคนใดคนหนึ่งเป็นอะไรไป เขาย่อมไม่มีวันทำใจยอมรับได้
“ผมออกไปข้างนอกสักครู่” เย่เฟิงอู่บอกฉินชิงหาน ก่อนคว้าเสื้อคลุมแล้วออกจากบ้านไป สีหน้าของเขาเคร่งขรึมผิดปกติ
เมื่อเห็นเช่นนั้น ฉินชิงหานก็รู้สึกสังหรณ์ใจไม่ดีขึ้นมาทันที หรือว่าเขาจะออกไปทำเรื่องไม่ดีอีกแล้ว
หยางอวี้กลับพึมพำว่า “ดูทำหน้าเคร่งขรึมเสียขนาดนั้น คนไม่รู้คงนึกว่ากำลังทำงานสำคัญอะไรอยู่”
ฉินชิงหานเอ่ยอย่างจนใจว่า “แม่ แม่พูดให้น้อยลงหน่อยไม่ได้หรือคะ”
ในตอนนั้น ภาพบนโทรทัศน์ก็ตัดเข้าสู่ห้องส่ง ผู้ประกาศข่าวกล่าวว่า “กลุ่มลั่วหวงเป็นบริษัทที่ทรงอิทธิพลที่สุดในเมืองไห่หัวมาโดยตลอด มีข่าวลือว่าลั่วอีหวง ประธานกลุ่มลั่วหวง ถูกลอบโจมตีถึงสามครั้งภายในหนึ่งเดือน”
“แต่เรื่องนี้ไม่ได้ส่งผลกระทบต่อการดำเนินงานตามปกติของกลุ่มลั่วหวง วันนี้มีข่าวว่าบริษัทประมูลในเครือของกลุ่มลั่วหวงกำลังจะจัดการประมูล โดยสิ่งที่ได้รับความสนใจมากที่สุดคือแหวนวงหนึ่งที่มีชื่อว่าหัวใจทะเลเขียว”