เดิมทีเจียงฮ่าวเตรียมจัดงานเลี้ยงต้อนรับในคืนนี้ พร้อมถือโอกาสขอโทษฉินชิงหาน แต่ฉินชิงหานปฏิเสธทันที โดยอ้างว่ายังต้องไปรับลูกสาวที่โรงเรียน
เพราะอย่างนั้น เย่เฟิงอู่จึงนัดกับเจียงฮ่าวว่าจะไปร่วมงานเลี้ยงในคืนวันพรุ่งนี้ เขาต้องการรู้เรื่องราวเบื้องลึกของเมืองไห่หัวให้มากกว่านี้ แค่อาศัยหลินเฉียงกับลูกน้องไม่กี่คนช่วยเหลือ ยังไม่อาจรู้ทุกอย่างได้อย่างละเอียด
ก่อนเริ่มปฏิบัติภารกิจนั้น ตระกูลฉินกับเสือตะวันตกเหมยเฟิงจะต้องถูกลบออกจากเมืองไห่หัวเสียก่อน นี่คือสิ่งที่เขาจะใช้ชดเชยความผิดที่ติดค้างฉินชิงหานมานานแปดปี
รถเชฟโรเลตรุ่นประหยัดแล่นอยู่บนถนนกว้างในเขตเมือง เย่เฟิงอู่สัมผัสได้อย่างชัดเจนถึงเสียงเครื่องยนต์ที่เสื่อมสภาพตามกาลเวลา
เพราะฉินชิงหานยังคงอยู่ในอาการตกใจจนถึงตอนนี้ เย่เฟิงอู่จึงอาสาเป็นคนขับรถ
เขาพูดว่า “เธอน่าจะรับเฟอร์รารีของเสี่ยวฮ่าวไว้นะ รถของหมอนั่นอย่างน้อยก็ราคาห้าล้าน”
สีหน้าของฉินชิงหานยังคงซีดเผือด เธอมองออกไปนอกหน้าต่าง ความคิดล่องลอยไปไกล ทุกอย่างที่เกิดขึ้นวันนี้ราวกับฝันร้าย เธอแทบจะได้เห็นคนทั้งเจ็ดตายไปต่อหน้าต่อตา
เมื่อได้ยินคำพูดของเย่เฟิงอู่ ฉินชิงหานก็กล่าวเสียงเรียบว่า “วันนี้... ขอบคุณนะ”
คำขอบคุณนั้นทำให้เย่เฟิงอู่ฉีกยิ้มกว้าง แต่ไม่นานเขาก็พลันทำสีหน้าจริงจัง “ถ้าเธอขอบคุณเพราะฉันช่วยเธอไว้ ฉันหวังว่าจะไม่ได้ยินคำนี้จากปากเธออีกตลอดไป”
ได้ยินเช่นนั้น ฉินชิงหานก็หันมามองเย่เฟิงอู่ พลางคิดในใจว่า เขาไม่อยากช่วยเธอในสถานการณ์แบบนั้นหรือ
จากนั้น เย่เฟิงอู่ก็พูดอย่างจริงจังอีกครั้งว่า “อย่าปล่อยให้ตัวเองตกอยู่ในอันตรายแบบนี้อีกเด็ดขาด ถ้าเธอบาดเจ็บแม้แต่นิดเดียว ฉัน... คงรับไม่ไหว”