เข้าสู่เดือนสอง เทศกาลมังกรเงยหัวในพริบตา หลัวเจี้ยนหมิงดึงหลินเจี๋ยไปด้านข้างแล้วกล่าวว่า “หัวหน้าหลิน ใกล้วันหยุดแล้ว นี่คูปองเนื้อหลายกิโล ให้เด็ก ๆ ได้บำรุงร่างกาย”
หลินเจี๋ยไม่ได้ปฏิเสธอย่างตรงไปตรงมาเหมือนก่อนกลับยิ้มแสร้ง “ทำไมล่ะ เจ้าเด็กนี่รวยแล้วหรือ”
“ผมจะรวยได้อย่างไร พี่จ้าวฝากมาให้ท่าน”
“จ้าวเว่ยกั๋ว ครั้งก่อนเขาเอาคูปองจักรยานมาให้ ยังไม่ได้ขอบคุณเขาเลย นี่เอาคูปองเนื้อมาอีกแล้ว”
“ก็เป็นเพื่อนกันนี่นา เรื่องเล็กน้อย รับไปเถอะ”
หลินเจี๋ยรับคูปองเนื้อมา พลางตีหัวหลัวเจี้ยนหมิงเบา ๆ “เจ้าหนู บอกจ้าวเว่ยกั๋วด้วยว่า ถ้าแผนกรักษาความปลอดภัยมีตำแหน่งว่าง ข้าจะไปขอคนที่โรงงาน ตอนนี้ขุนเขาหาดีดไม่มี ข้าก็ไม่สะดวกจะเอ่ยปาก”
“หัวหน้าหลิน พี่จ้าวแค่ชื่นชมทหาร อยากคบหากับท่านเป็นเพื่อน เรื่องงานแล้วแต่โชคชะตา ไม่ต้องรีบ”
“ได้ ข้าจะรับไว้ล่ะ ขอบคุณมาก”
“เกรงใจอะไร ต้องการคูปองอะไรก็บอกมา มีเพื่อนมากก็มีทางออกมากนี่นา”
“ดีเลย จ้าวเว่ยกั๋วเพื่อนคนนี้ข้าคบแล้ว”
หลัวเจี้ยนหมิงก้มหัวยิ้ม ภายในใจเบ่งบาน
พี่จ้าวนี่ฉลาดจริง เขามั่นใจว่าหลินเจี๋ยจะรับคูปองเนื้อไว้ เรียกว่าหนแรกมีแล้ว ครั้งต่อไปก็จะมีไม่รู้จบ
ของได้มาง่ายดาย ใครจะอยากพยายามเล่า
คราวก่อนน้ำมันยางสองถังใหญ่ หลัวเจี้ยนหมิงแบ่งเงินไปหกร้อย ถ้าหลินเจี๋ยร่วมวงด้วย คราวหนึ่งเพิ่มอีกถัง ก็คงได้เงินเพิ่มอีกหนึ่งร้อยใช่ไหม
เงินเดือนทั้งปีก็แค่ห้าหกร้อยเท่านั้นเอง
หลินเจี๋ยถือคูปองเนื้อ เลิกงานก็ไปร้านขายของชำ ซื้อหมูสามชั้นห้าชั่ง ห่อแน่นด้วยกระดาษไข ถือไปบ้านจางม่าน