เฉี่ยวเฉี่ยวเพิ่งเปิดเทอมได้สามวัน ก็ถูกอาจารย์เรียกผู้ปกครองมาโรงเรียน
ผู้ปกครองของเฉี่ยวเฉี่ยวคือใคร? แน่นอนว่าต้องเป็นโจวเหวินฮุย
“คุณมาหน่อยนะ อาจารย์อยากพบผู้ปกครอง” ในสายโทรศัพท์ เฉี่ยวเฉี่ยวพูดด้วยน้ำเสียงห่อเหี่ยว
โจวเหวินฮุยตกใจร้องถามเสียงดังว่า “เกิดอะไรขึ้น?”
นักศึกษามหาวิทยาลัยแล้วยังถูกเรียกผู้ปกครองอีก ไม่เคยได้ยินมาก่อนเลย
“ทะเลาะกับเพื่อนร่วมชั้นค่ะ” เฉี่ยวเฉี่ยวตอบเรียบ ๆ
โจวเหวินฮุยร้อนใจกว่าเดิม “ชนะไหม?”
“ถ้าสู้แพ้ คนที่โดนเรียกผู้ปกครองก็ต้องเป็นอีกฝ่ายสิ”
“ดี ชนะก็ดี อย่าเพิ่งร้อนใจ ฉันจะไปเดี๋ยวนี้”
“คุณอย่าบอกอาจารย์ว่าเป็นสามีฉันนะ ให้บอกว่าเป็นพี่ชาย”
“ทำไมล่ะ? สามีคนนี้ทำให้เธอขายหน้าเหรอ?”
“เปล่า แต่นักศึกษาที่แต่งงานแล้วคนอื่นดูถูก” เฉี่ยวเฉี่ยวทำปากย่น
“ได้ เพื่อให้สหายเฉี่ยวเฉี่ยวมีบรรยากาศการเรียนที่สบายใจ ฉันไม่ใช่สามี แต่เป็นพี่ชาย เดี๋ยวไปถึง รอด้วย”
โจวเหวินฮุยวางกองต้นฉบับจำนวนมากลง แล้วรีบร้อนออกไป บรรณาธิการน้อยวิ่งตามมาถามที่ประตูว่า “อาจารย์โจวคะ ท่านจะไปไหน คอลัมน์รองยังตรวจไม่เสร็จเลยนะคะ”
“คุณดู ๆ ไปก่อน เมียผมทะเลาะที่มหาวิทยาลัย อาจารย์เรียกผู้ปกครองน่ะ”
เมียที่มหาวิทยาลัยเรียกผู้ปกครอง? บรรณาธิการน้อยคิดเท่าไหร่ก็คิดไม่ตก
พอมาถึงมหาวิทยาลัยก็เข้าใจ เพราะสิบปีที่ไม่มีการสอบเอ็นทรานซ์ นักศึกษาปีนี้เลยมีอายุต่างกันถึงยี่สิบกว่าปี
คนอายุน้อยสิบหกปี คนอายุมากสี่สิบกว่า
พวกเขาเดินมาเป็นกลุ่ม ไม่รู้ว่าเป็นเพื่อนร่วมชั้น หรือพ่อลูก แม่ลูก
ห้องพักอาจารย์แผนกวิชาประวัติศาสตร์ เฉี่ยวเฉี่ยวยืนห่อไหล่ก้มหน้า มองไปนอกหน้าต่างเป็นระยะ โจวเหวินฮุยเอ๋ย ทำไมคุณยังไม่มาอีก