แต่งกับวีรบุรุษพิการ ครอบครัวสามีหนุนนำพาชีวิตก้าวไกล

ตอนที่ 139 ช่างเป็นวันที่สดใสเสียจริง

7 นาที· 1.5K คำ

ฟ้าที่อำเภอถงกั่งเป็นฟ้าสดใส ผู้คนอำเภอถงกั่งชื่นใจนัก ฟู่ซันจวินรักผู้คนนะเอย ความกรุณาของโจวจงไห่พรรณนาไม่หมด ยาไฮ้ไฮ่ไฮ่ อีกยาไฮ้

"ฟู่ซันจวิน พรุ่งนี้จะมีกระต่ายขนยาวส่งมาถึงอำเภอถงกั่ง จัดการต้อนรับให้ดี ตอบสนองความต้องการของหมู่บ้านต้าสุ่ยก่อนเป็นอันดับแรก"

"ฟู่ซันจวิน เมล็ดข้าวสาลีและเมล็ดข้าวโพดส่งไปให้แล้ว นี่คือพันธุ์ใหม่ ราคาแพงกว่าพันธุ์เดิมสามเท่า แกอย่าเอาไปกินโดยเด็ดขาด ตอบสนองความต้องการของหมู่บ้านต้าสุ่ยก่อนเป็นอันดับแรก"

"ฟู่ซันจวิน หมูรุ่นใหม่ล่าสุดส่งไปถึงอำเภอถงกั่งแล้ว ฉีดวัคซีนอหิวาต์หมูทั้งหมด อีกหกเดือนก็จับขายได้ ตอบสนองความต้องการของหมู่บ้านต้าสุ่ยก่อนเป็นอันดับแรก"

"ฟู่ซันจวิน มันฝรั่ง แตงโม พันธุ์ใหม่ล่าสุดส่งไปแล้ว ให้บุคลากรเทคนิคของสถานีเทคโนโลยีการเกษตรลงไปในหมู่บ้านทั้งหมด เพื่อช่วยเหลือชาวบ้านและให้คำแนะนำในการปลูกพันธุ์ใหม่ ตอบสนองความต้องการของหมู่บ้านต้าสุ่ยก่อนเป็นอันดับแรก"

"ฟู่ซันจวิน ของใหม่ทั้งหมดสองแสนบาท ให้แกหมดแล้ว ถ้าแกทำพังล่ะก็ กลับไปปลูกมันหวานซะ"

"แกต้องสร้างรายได้ทางเศรษฐกิจกลับมาให้ฉันสี่แสนบาทนะ ยังติดหนี้มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์อีกมากโขเลย"

"รัฐมนตรีโจว ท่านทุ่มเททุกอย่างเพื่อสนับสนุนอำเภอถงกั่งของพวกเรา ต่อให้ไม่ได้กินไม่ได้นอน ผมก็ต้องจัดการแจกจ่ายพันธุ์ใหม่ให้เหมาะสมที่สุด ถ้าหาเงินสี่แสนไม่ได้ ผมจะขอลาออก ไม่ใช่แค่ผม ทั้งคณะผู้นำของตำบล จะปลดออกทั้งหมด"

"เฮอะเฮอะ ดี แผนงานส่งไปพร้อมกับของแล้ว แกทำตามแผนของฉัน ถ้าไม่มีภัยธรรมชาติหรือเหตุร้าย อำเภอถงกั่งจะสร้างความฮือฮาไปทั้งมณฑล หรือแม้แต่ทั้งประเทศ ใช่แล้ว ถ้าอู๋วั่นหลงเล่นตุกติกกับแก แกก็ทำหูทวนลมไปซะ"

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป