ช่วงเช้าของกองถ่ายยังมีอีกสองคาบเรียนสุดท้าย คนอื่นๆ ต่างไปเรียนตามปกติ แต่อวี๋เป่ยหมิงถูกผู้กำกับเรียกไว้คุยเป็นการส่วนตัว:
"เป่ยหมิง เมื่อคืนทั้งโลกอินเทอร์เน็ตล้วนเป็นข่าวเสียหายของเธอ เรื่องนี้เธอจะอธิบายยังไง?"
หลังจากข่าวเสียหายออกมาเมื่อคืน เฟิงเหวินเยี่ยนกลัวว่าผู้กำกับจะไม่รู้ รีบส่งต่อให้ทันที
พานเม่าเครียดจนนอนไม่หลับทั้งคืน พอเช้าตรู่ก็รีบมาหาอวี๋เป่ยหมิงเพื่อคุยเรื่องนี้
"การแสดงต้องฝึกคุณธรรมก่อน ศิลปินต้องรักษาชื่อเสียงของตัวเอง ไม่อย่างนั้น เธอจะไปได้ไม่ไกลในวงการนี้!"
"ผู้กำกับ เรื่องเหล่านั้นล้วนเป็นข่าวลือ ไม่ใช่เรื่องจริง"
"ไม่ว่าเรื่องเหล่านั้นจะจริงหรือไม่ เอะอะโวยวายก็ส่งผลเสียต่อภาพลักษณ์เสมอ เอ้อ ฉันเครียดจนผมร่วงอีกแล้ว..."
"ผู้กำกับ สิ่งที่คุณเห็นน่าจะเป็นข่าวลือเมื่อคืนนี้ ตอนนี้ถูกลบไปหมดแล้ว ถ้าไม่เชื่อลองดูอีกครั้งสิ"
"เมื่อคืนเอะอะได้ขนาดนั้น จะลบหมดได้ในคืนเดียวไง?"
"เป็นไปได้หรือไม่ ลองดูก็รู้ไม่ใช่หรือ?"
ผู้กำกับลองดู ก็เป็นเช่นนั้นจริงๆ หรือว่ามันเป็นข่าวลือกันแน่?
ในวงการนี้ นักแสดงจำนวนไม่น้อยเคยถูกใส่ร้ายป้ายสี ถูกรุมประณามในโลกออนไลน์ ยากจะฟ้องร้อง ยากจะล้างมลทิน แม้แต่นักแสดงที่มีเส้นสาย การจะระงับกระแสความคิดเห็นสาธารณะก็ต้องแลกมาด้วยต้นทุนมหาศาล
อวี๋เป่ยหมิงทำได้ยังไง ถึงระงับคำพูดไม่ดีทั้งหมดบนอินเทอร์เน็ตได้ในเวลาอันสั้นขนาดนั้น?
ระหว่างนั้นเอง เฟิงเหวินเยี่ยนก็มาถึงช้า หัวมุมหน้าผากข้างหนึ่งมีก้อนใหญ่ บวมแดง ดูค่อนข้างตลก