"อยู่ในห้องน้ำน่ะ ไม่ต้องถอดรองเท้าก็ได้ เข้ามาเลย"
พอมีคนช่วยมา เล่อจิวจิ่วก็ไม่คิดจะหนีอีกแล้ว ยิ่งไปกว่านั้น ซางเฟยหว่านเคยบอกเธอไว้ก่อนหน้านี้ว่า ต่อให้ย้ายบ้านก็หนีไม่พ้น ยังไงก็ต้องแก้ที่ต้นเหตุให้ได้
พอเข้ามาในห้อง อารีก็สูดดมด้วยจมูกของเขา พลังหยินตรงนี้อบอวลมากเกินไปจริง ๆ
เขาเดินตามทิศทางที่พลังหยินหนาแน่นที่สุดไป ก็ถึงห้องน้ำ
ในห้องน้ำเต็มไปด้วยกระดาษแผ่นต่าง ๆ ตัวหนังสือสีแดงเข้ม ดูน่ากลัวมาก
เสี่ยวเหม่ยหยิบกระดาษแผ่นหนึ่งขึ้นมา แล้วถามเล่อจิวจิ่ว "กระดาษเหลือง ตัวหนังสือสีเลือด เธอไม่กลัวเหรอ? ใครหน้าตาดีถึงใช้เลือดเขียนจดหมายคุยกับคนได้"
เล่อจิวจิ่วพูด "เขาบอกว่าฉันเป็นเทพเจ้าของเขา ที่ช่วยเขาให้พ้นจากความทุกข์ได้ เขาเลยใช้กระดาษเหลืองกับตัวหนังสือสีเลือดเพื่อแสดงความเคารพ"
ตอนนั้น เธอยังค่อนข้างเพลิดเพลินกับความรู้สึกของการถูกบูชา ถูกยกย่องเป็นเทพเจ้า
แต่ตอนนี้... เธอรู้สึกว่าตัวเองโง่เง่าจริง ๆ
"ติ๊กต่อก!" นาฬิกาแขวนบนผนังเดินมาถึงตำแหน่งสิบสองนาฬิกาพอดี
ในขณะเดียวกัน ก๊อกน้ำเหนืออ่างอาบน้ำก็เปิดออกมาเองโดยอัตโนมัติ "ซู่ เซ่อ ๆ" ปล่อยน้ำไหลออกมา
อารีพูด "น้ำเป็นสิ่งที่มีพลังหยินมากที่สุด วิญญาณตนนั้นตอนมีชีวิตก็ตายในอ่างอาบน้ำ ดังนั้น เขาถึงอาศัยพลังของน้ำ ติดต่อกับคนในโลกมนุษย์ได้ เสี่ยวเหม่ย เธอพาเธอออกไปรอที่ห้องนั่งเล่นก่อน เดี๋ยวกลัวพวกเธอจะหวาดกลัว"