อารีพูดพลางหยิบยันต์พูดความจริงออกมาอีกแผ่น แล้วแปะลงบนร่างของผีผู้ชายตนนั้น
ผีผู้ชายก็พลันพูดความจริงออกมาว่า "ฉัน แค่รู้สึกว่าตายไปอย่างไม่เป็นธรรม ฉันยังมีชีวิตไม่พอ ไม่อยากตายเร็วขนาดนั้น ฉันยังหนุ่ม ยังไม่เคยแม้แต่จะแต่งงาน ฉันแค่อยากมีชีวิตอยู่ แค่นั้นเอง!"
"ทำไมบางคนอยู่ได้จนแก่เฒ่าแปดสิบ ทำไมฉันเพิ่งยี่สิบกว่า ๆ ต้องมาตายอย่างไม่เป็นธรรม?"
"ฉันไม่ยอม ฉันไม่ยอมจริง ๆ นะ!"
"จิวจิ๋วเป็นผู้หญิงที่ใจดีและไร้เดียงสา ฉันพูดอะไรเธอก็เชื่อหมด ต่อให้ฉันกุเรื่องตัวเองเป็นองค์ชายแห่งอาณาจักรที่ล่มสลายขึ้นมา ซึ่งฟังดูเหลือเชื่อแค่ไหน เธอก็ยังยอมเชื่อ"
"ในเมื่อเธอใจดีขนาดนั้น ก็มีน้ำใจช่วยตายแทนฉันทีเถอะนะ?"
"ฉันได้ยินมาว่า ถ้ามีคนตายแทนฉันได้ ฉันก็จะมีชีวิตต่อไปได้"
อารีถาม "แกจะหาแพะรับเคราะห์ ก็ควรจะให้เธอตายแทนแก แล้วแกจะได้ไปเกิดใหม่ ตามหลักแล้ว มันก็ไม่มีทางทำให้แกฟื้นคืนชีพได้ไม่ใช่เหรอ?"
ผีผู้ชายไม่อยากพูดต่อแล้ว แต่คำพูดจริงใจก็ยังไม่สามารถควบคุมได้พลุ่งออกมา:
"ฉันมีชีวิตได้ ขอแค่ฟื้นคืนชีพด้วยการยืมร่างก็พอ เธอตายไป ฉันยืมร่างเธอก็ฟื้นคืนชีพได้แล้ว"
"จิวจิ๋ว ถ้าไม่ใช่เพราะพรหมลิขิตเล่นตลก แยกเราคนเป็นคนตายจากกัน ฉันจะจริงจังกับการตามจีบเธอและอยู่ด้วยกันกับเธอจริง ๆ"
"แต่ถ้าในสองคนนี้มีเพียงคนเดียวที่มีชีวิตได้ ฉันหวังว่าเธอจะตายแทนฉัน"
"จิวจิ๋ว ฉันรักเธอจริง ๆ รักถึงขนาดที่จะใช้ร่างของเธอ สัมผัสทุกสิ่งในโลกมนุษย์แทนเธอ"
"เธอไม่บอกเหรอว่า ทำงานหนักมาก? งั้นให้ฉันทำงานหนักแทนเธอ!"
"เธอไม่บอกเหรอว่า ไม่เข้ากับเพื่อนร่วมงาน? ฉันจัดการความสัมพันธ์กับพวกเขาแทนเธอได้!"