เมื่อเจอ "อาสาสมัคร" ฟรีแล้ว ด้วยความช่วยเหลือของอาสาสมัครคนนั้น ซางเฟยหว่านก็จัดการขั้นตอนยุ่งยากทั้งหมด ไม่ว่าจะเป็นการรับตั๋ว เปลี่ยนบอร์ดดิ้งพาส การตรวจความปลอดภัย ได้อย่างราบรื่น
ตอนแรกคุณชายอิสระยังไม่ยอมเดินทางไปกับเธอ จนกระทั่งภายหลังถึงได้รู้ว่าเธอไม่เคยขึ้นเครื่องบินมาก่อน แม้แต่เปลี่ยนบอร์ดดิ้งพาสก็ไม่เป็น ในที่สุดเขาก็อดหัวเราะลั่นไม่ได้
"ที่แท้แกฉุดฉันมาทางนึง ก็เพราะไม่เคยขึ้นเครื่องบินนี่เอง"
"ฮ่าๆๆ ไม่น่าเชื่อว่าจะมีคนไม่เคยขึ้นเครื่องบินด้วย"
"แล้วเมื่อก่อนแกเดินทางด้วยอะไรล่ะ? คงไม่ใช่รถไฟเขียวหรอกนะ? ฮ่าๆๆ เชยชะมัด..."
ซางเฟยหว่านถูกหัวเราะเยาะก็ไม่โกรธ ตอบเรียบ ๆ เพียงว่า "กระบี่"
คุณชายอิสระ: "???"
ซางเฟยหว่านจองที่นั่งชั้นประหยัด ส่วนคุณชายอิสระอยู่ชั้นเฟิร์สคลาส
แต่ซางเฟยหว่านเพิ่งนั่งลงได้ไม่นาน คุณชายอิสระก็เปลี่ยนที่นั่ง "ลดเกียรติ" เข้ามาหา
"ผมยังแอบสงสัยนะ คุณทำนายอะไรก็ได้จริง ๆ เหรอ?"
ซางเฟยหว่านบอกว่า "ขี้เมื่อคืน ไม่ใช่หลักฐานชั้นดีหรือไง?"
คุณชายอิสระรีบมองไปรอบ ๆ เห็นไม่มีใครสนใจ ถึงลดเสียงลงพูดว่า "ช่วยอย่าพูดถึงเรื่องนั้นอีกได้ไหม?"
"เมื่อกี้ผมว่างเลยไถมือถือเล่น แล้วก็ไปเจอคลิปที่คนอัดไว้ตอนคุณดูดวงสองสามครั้งก่อน นั่นเรื่องจริงเหรอ? ไม่ได้จัดฉาก? แล้วหมาที่ชื่อวังวังนั่นก็เรื่องจริงด้วย? งั้นที่คุณไปเมืองเจียงเฉิงตอนนี้ ก็เพื่อไปทำพิธีส่งวิญญาณให้วิญญาณหมาตัวนั้นเหรอ?"
เขาพูดพลางยิ่งตื่นเต้น: "ผมทั้งชีวิตยังไม่เคยเห็นวิญญาณมาก่อนเลย พาไปเปิดหูเปิดตาด้วยสิ!"
ซางเฟยหว่านกวาดตามองเขาอย่างเฉยเมย "การเดินทางครั้งนี้ไม่ง่ายดายนัก คุณไปด้วยเกรงว่าจะเจอเรื่องยุ่งยากเข้า"
คุณชายอิสระตบอกพลางพูดว่า "คุณชายคนนี้ไม่กลัวฟ้าไม่กลัวดิน จะไปกลัวเรื่องยุ่งยากแค่นี้?"