แค่แสดงเท่านั้น เรื่องคู่ควรอะไรกัน?
น้ำเสียงของอวี๋เป่ยหมิงเย็นชา แต่หางตาก็อดไม่ได้ที่จะชำเลืองมองซางเฟยหว่าน
กลับเห็นเธอสนใจละครอยู่ไม่น้อย ดูเหมือนจะไม่ใส่ใจคำพูดของปีศาจต้นท้อเลย
โชคดีที่เพลงเปิดจบลงอย่างรวดเร็ว เริ่มเข้าสู่เนื้อเรื่องหลัก
ตอนแรกบทเพลงอาลัยชั่วนิรันดร์ถ่ายทำเป็นแนววังหลัง แต่ผ่านการดัดแปลงสุดบรรเจิดของคนเขียนบทคนหนึ่ง กลับกลายเป็นแนวรักทรมาน
เนื้อเรื่องตอนเปิดอยู่ตรงหม่าเวยพัว สนมกุ้ยเฟยได้รับพระบัญชาให้ผูกคอตาย เธอมองท้องฟ้าอันกว้างใหญ่ไกลโพ้น แล้วเอ่ยเบา ๆ ว่า "แม้รักลึกซึ้งมาตลอด แต่น่าเสียดายที่วาสนาตื้นเขิน ขอเพียงเธอกับฉันไม่ต้องเข้าไปพัวพันกับการแก่งแย่งในราชวงศ์อีก"
จากนั้น เนื้อเรื่องก็ย้อนอดีต กลับไปสู่ช่วงวัยเด็กของหยางอวี้หวน…
ต้องยอมรับว่า ละครที่ลั่วกังกำกับนั้นมีคุณภาพจริง ๆ ทุกเฟรมสวยงามราวกับภาพวาด
ประกอบกับนักแสดงนำในเรื่องล้วนเป็นหนุ่มหล่อสาวสวย เนื้อเรื่องก็น่าติดตามมาก ดึงดูดผู้ชมได้ดี
โดยไม่รู้ตัว เนื้อเรื่องคืนนี้ก็จบลง
เหล่าปีศาจต้นไม้ยังรู้สึกไม่จุใจ
ปีศาจต้นแอปริคอทเอ่ยขึ้น "ขอสปอยล์หน่อยได้ไหม ในเรื่องนี้หยวนกับโซ่วอ๋องจะได้อยู่ด้วยกันไหม"
ปีศาจต้นท้อพอรู้ประวัติศาสตร์บ้าง "ไม่มีทางได้อยู่ด้วยกันหรอก ประวัติศาสตร์ก็มีบันทึกไว้แล้วไง หยางอวี้หวนตายที่หม่าเวยพัว โซ่วอ๋องก็สิ้นพระชนม์เมื่อแก่เฒ่า จะไปอยู่ด้วยกันได้ยังไง ต่อให้ชาติหน้าจะไปเกิดใหม่ก็ไม่แน่ว่าจะได้พบกันอีก"