เทพชั่วร้ายต้องการชี้นำให้จางเสวี่ยเสวี่ยก้าวไปสู่บั้นปลายอันโหดร้ายเช่นเดียวกับจิ่นเสีย เธอจะยอมให้ไป๋จวิ้นละเมิดเส้นทางที่กำหนดไว้ และคอยปิดบังความลับของจางเสวี่ยเสวี่ยได้อย่างไร
ดังนั้น วันนี้ไป๋จวิ้นจึงเผยความลับของจางเสวี่ยเสวี่ยออกมา และไม่นานนักเขาก็ต้องจ้องดูด้วยตาตัวเองขณะเนื้อเลือดของเธอถูกชำแหละไปทำน้ำหอม
เพราะในอดีตเจียงจวิ้นก็เป็นเช่นนั้น
แม้กระทั่งจางเสวี่ยเสวี่ยยังเรียกสติไป๋จวิ้นไม่ได้ ไป๋จวิ้นซึ่งเป็นมนุษย์ธรรมดาคนหนึ่งจะหลุดพ้นจากการควบคุมของแดนภาพลวงตาของเทพชั่วร้ายได้อย่างไรกัน
"ถ้าหนีไม่รอด ก็รับมือกับสิ่งที่อยู่ตรงหน้าไปเลย" จางเสวี่ยเสวี่ยยิ้มออกมา "ไป๋จวิ้น ฉันไม่ควรคาดหวังในตัวเธอมากเลย เธอก็แค่มนุษย์ธรรมดาคนหนึ่ง ส่วนฉัน……ฉันก็ต้องพึ่งตัวเองอีกตามเคย!"
ตลอดหลายปีที่ผ่านมา เธอไม่เคยพึ่งใคร ก้าวเดินไปข้างหน้าด้วยความพยายามของตัวเองทีละก้าว จนกลายเป็นดาราดังที่แจ่มประกาย กระทั่งเป็นมหาเศรษฐีในเงา
เธอไม่เคยพึ่งผู้ชาย ทั้งในอดีตไม่ต้องการ และตอนนี้ก็ไม่ต้องการเช่นกัน!
เธอบอกไป๋จวิ้นว่า "เธอรอฉันตรงนี้นะ ถ้าฉันหาทางแหกม่านนี้ออกได้ เธอก็จะได้หนีออกไปเหมือนกัน"
ไป๋จวิ้นถามเธอ "เธอจะไปไหน"
จางเสวี่ยเสวี่ยตอบ "ฉันจะออกไปเดินเล่นรอบนอก"
"งั้นฉันไปด้วย"
"ไม่ต้อง"
"แต่……"
"ฉันบอกว่าไม่ต้อง ฟังไม่เข้าใจเหรอ"
จางเสวี่ยเสวี่ยตะโกนใส่ไป๋จวิ้น หางตาเริ่มรื้นน้ำตา
ไม่นาน เธอก็ยิ้มอีกครั้ง "ฉันแค่อยากอยู่เงียบ ๆ คนเดียว เธออย่าตามมา เวลาที่ต้องกลับ ฉันจะกลับเอง"
ไป๋จวิ้นยืนนิ่งอยู่ที่หน้าประตู มองดูแผ่นหลังของเธอค่อย ๆ ห่างไกลไป ความโศกเศร้ามหาศาลพุ่งท่วมขึ้นในดวงใจ