พานเม่าฟังแล้วรู้สึกไม่พอใจเล็กน้อย คิดว่าซางเฟยหว่านไม่รู้จักประมาณตน และยังดูทะนงตัวมากด้วย
"คุณซาง ถึงแม้ว่าคุณจะเป็นคนที่ประธานไป๋แนะนำมา แต่เหนือประธานไป๋ขึ้นไป ยังมีประธานไป๋อีกท่านหนึ่ง คุณจะอาศัยความสนิทสนมส่วนตัวกับท่านประธานไป๋ผู้น้อยแล้วมองคนอื่นไม่เห็นหน้าเกินไปหน่อยไหม?"
เมื่อครู่เขาได้ยินซางเฟยหว่านพูดว่า เธอกับไป๋จวิ้นรู้จักกันเพราะการเดิมพัน ความสัมพันธ์แบบนี้ไม่มั่นคงแน่นอน
เผื่อว่าท่านประธานไป๋ผู้น้อยคนนั้นมีจุดประสงค์อะไรบางอย่างถึงได้หนุนหลังเธอ
อีกท่านประธานไป๋ต่างหากที่เป็นผู้มีอำนาจจริง ๆ ในตระกูลไป๋ ไม่แน่ว่าจะให้เกียรติเธอขนาดนั้น
แต่แล้วคำพูดของเขายังไม่ทันจบลง โทรศัพท์ของซางเฟยหว่านก็ดังขึ้น
พานเม่าเผลอเหลือบไปมอง ก็ต้องตกใจเมื่อพบว่าชื่อที่ขึ้นบนหน้าจอคือ: ไป๋เฉิงเฟิง
ซางเฟยหว่านกดรับสาย: "ประธานไป๋ มีธุระอะไรหรือคะ?"
น้ำเสียงของไป๋เฉิงเฟิงฟังดูรีบร้อนเล็กน้อย: "คุณซาง อาจวิ้นหนีออกจากบ้านไป ยังทิ้งจดหมายไว้ด้วย บอกว่าเขาจะไปแสวงหาเซียนถามวิชา ให้ฉันไปแต่งงานกับเมืองอื่นเพื่อสร้างทายาทคนใหม่"
"ตอนแรกฉันคิดว่าเขาแค่เล่น ๆ พอรู้ตัวอีกทีกลับหาตัวเขาไม่พบเป็นเวลาหลายวันแล้ว คุณซาง เขาจะเป็นอะไรไปไหม? ฉันจนปัญญาจริง ๆ ถึงได้มาขอให้คุณช่วย"
สองวันก่อนจางเสวี่ยเสวี่ยจะไปเขาโส่วหลง คืนนั้นไป๋จวิ้นบังเอิญโทรมาคุยเล่นกับซางเฟยหว่าน คุยไปคุยมาเลยพูดถึงเรื่องของจางเสวี่ยเสวี่ย
แล้วอยู่ ๆ เขาก็บอกว่าอยากไปด้วย ให้ซางเฟยหว่านช่วยบอกอวี๋เป่ยหมิงให้ด้วย