ซางเฟยหว่านเล่าเรื่องที่ฟาร์มให้เสี่ยวไป๋ฟังอย่างกระชับ แล้วกล่าวกับเธอว่า
"เพราะเรื่องนี้ โลกภายนอกได้รับผลกระทบอย่างมาก และถ้าปล่อยต่อไป ผลกระทบยิ่งจะใหญ่โตขึ้น"
"พวกเรามาที่ฟาร์มก็เพื่อแก้ปัญหานี้ แล้วจากฟาร์มจึงได้เข้ามาในพื้นที่แปลกประหลาดนี้ ดังนั้นความผิดปกติของฟาร์มต้องเกี่ยวกับเธอแน่นอน เสี่ยวไป๋ ทำไมเธอถึงไม่รู้อะไรเลยล่ะ?"
เสี่ยวไป๋เกาหัวแกรก ดูอึดอัดใจ "พี่เทพีจันทร์ พี่หมายความว่าหนูทำเรื่องชั่วร้ายเหรอ? หนูทำร้ายใคร? ไม่ไม่ไม่! หนูไม่ได้ทำร้ายใคร แม้หนูจะไม่ชอบคนในโลกนี้ โดยเฉพาะเกลียดผู้ชายเป็นทุนเดิม แต่หนูไม่ทำสิ่งที่พี่เทพีจันทร์ไม่ชอบหรอก หนูเป็นเด็กดี ไม่ทำร้ายใคร! พี่เทพีจันทร์เชื่อหนูนะ พี่เชื่อหนูนะ!"
"แล้วทำไมพวกเราถึงเข้ามาในโลกความฝันของเธอได้จากฟาร์ม?" ซางเฟยหว่านก็รู้สึกแปลกใจไม่น้อย แต่ท่าทีของเสี่ยวไป๋ก็ไม่เหมือนคนโกหก
อวี๋เป่ยหมิงนึกอะไรได้ รีบถามว่า "เสี่ยวไป๋ เธอนอนอยู่ที่ไหน?"
ปีศาจใหญ่หรือสัตว์เทพทั่วไปหากต้องการเข้าสู่ภาวะจำศีล ย่อมเลือกสถานที่ห่างไกลผู้คนเสมอ นอกจากกลัวถูกรบกวนแล้ว ยังเพราะเวลานอนหลับ บางครั้งพลังอันทรงพลังจะหลั่งไหลออกมาโดยไม่ตั้งใจ รบกวนสรรพชีวิตรอบข้าง