ซางเฟยหว่านยืนคิดอยู่ที่หัวบันไดครู่หนึ่ง แล้วจึงยกเท้าขึ้นไปบนชั้นบน
กฎข้อที่สี่ของ"คู่มือผู้ป่วยโรงพยาบาลจิตเวชชิงซาน": ห้ามเข้าไปในเขตชั้นห้าโดยไม่ได้รับอนุญาต
ยิ่งห้ามเข้าที่ไหน ก็ยิ่งมีปัญหาที่นั่น
เดินขึ้นบันไดไปถึงชั้นห้า ทางซ้ายคือห้องสังเกตอาการและห้องผ่าตัด
ไฟแสดงสถานะที่หน้าห้องผ่าตัดบอกว่ากำลังผ่าตัดอยู่ ข้างในมีเสียงผู้ป่วยกรีดร้องสุดเสียง:
"อย่าเปิดกะโหลกฉัน ขอชีวิตด้วย ขอชีวิตด้วย!"
ทางขวาของบันไดเป็นห้องทำงานหนึ่งห้อง มีป้ายแขวนอยู่ข้างๆ: [ห้องทำงานผู้อำนวยการ ผู้ไม่เกี่ยวข้องห้ามเข้า]
ซางเฟยหว่านไม่ลังเลมาก รุดตรงไปที่ห้องทำงานผู้อำนวยการ
ในขณะนี้ ผู้อำนวยการกำลังผ่าตัดอยู่ในห้องผ่าตัด ห้องทำงานไม่มีคนพอดี เหมาะแก่การสืบหาข้อมูล
ซางเฟยหว่านใช้มือลูบไปที่กลอนประตู แล้วก็เปิดประตูเข้ามาได้อย่างง่ายดาย
นี่เป็นห้องทำงานที่ดูธรรมดามาก โต๊ะทำงานหนึ่งตัว ตู้หนังสือหนึ่งใบ และโซฟาหนังอีกหนึ่งชุด
ในตู้หนังสือมีเอกสารและหนังสือวางเรียงรายอย่างแน่นหนา
เอกสารทั้งหมดเป็นประวัติการรักษาของผู้ป่วย
ส่วนหนังสือ ล้วนเป็นหนังสือที่เกี่ยวข้องกับจิตเวชศาสตร์ตะวันตก
แม้แต่บนโต๊ะทำงานก็ยังมีหนังสือแนะนำการรักษาโรคจิตวางอยู่ หน้าหนังสือที่พับมุมไว้มีภาพประกอบอยู่ภาพหนึ่ง
ในภาพเป็นผู้หญิงชาวตะวันตก นอนอยู่บนโต๊ะผ่าตัดด้วยสีหน้าเต็มไปด้วยความหวาดกลัว หมอกำลังถือสิ่วแหลมคมแทงเข้าสมองจากบริเวณดวงตาของผู้หญิงคนนั้น