อีกไม่นานก็ถึงเวลาที่ตกลงกันไว้
[อู่หลงชา: ถึงเวลาแล้ว เปิดวิดีโอได้ไหม?]
[กุหลาบเลือด: ได้สิ ฉันก็อยากเจอคุณเหมือนกันค่ะที่รัก!]
อู่หลงชารีบส่งวิดีโอคอลไป ไม่กี่วินาทีก็เชื่อมต่อได้
ในวิดีโอตอนแรกมืดสนิท เขานึกว่าสัญญาณมีปัญหา กำลังจะวางสายแล้วโทรใหม่ จู่ๆ ก็มีใบหน้าซีดเซียวปรากฏขึ้นบนหน้าจอ
ผมยาวสลวย ใบหน้าสวยงาม และรอยยิ้มแข็งทื่อ...
เหมือนในรูปเปะป๊ะ
และเหมือนกับสาวขับรถที่ตายในอุบัติเหตุในวิดีโอเป๊ะ!
ในชั่วพริบตา เขารู้สึกขนหัวลุก หมดอารมณ์ใคร่ เหลือเพียงความกลัว
เขารีบตัดวิดีโอทันที มือยังสั่นเทา
บนวีแชท ข้อความจากกุหลาบเลือดส่งมาทีละข้อความ:
[กุหลาบเลือด: ที่รัก ทำไมวางสายล่ะ?]
[กุหลาบเลือด: ที่รัก คุณไม่ได้อยากเห็นฉันเหรอ? ฉันสวยไหม?]
[กุหลาบเลือด: ทำไมไม่พูดล่ะ? ไม่ชอบหน้าตาฉันเหรอ?]
[กุหลาบเลือด: คุณบอกว่ารักฉัน ไม่ว่าฉันจะหน้าตาแบบไหน เป็นอะไร ก็รักฉันตลอดไป คุณพูดแล้วต้องทำตามนะ!]
อู่หลงชาเพิ่งนึกได้ว่า เธอมาคุยกับเขาเฉพาะตอนกลางคืน และตอนกลางวัน ไม่ว่าเขาจะส่งอะไรไป เธอก็ไม่ตอบ
ก่อนหน้านี้เขาถามว่าทำไมไม่ตอบตอนกลางวัน เธอตอบว่า: [ตอนกลางวันฉันยุ่งมาก มีแค่ตอนกลางคืนที่มีเวลาคุย]