สามีพูดว่า "ผมไม่ได้ไปพักที่โรงแรม หลังทะเลาะกับคุณตอนกลางคืน ผมก็รู้สึกแย่เหมือนกัน เลยไปนั่งในสวนสักพัก อ้อ ใช่ ดูเหมือนข้างๆ จะติดกับโรงแรมพอดี ถ้าคุณไม่เชื่อ จะไปดูกล้องวงจรปิดในสวนหรือประวัติการเข้าพักโรงแรมก็ได้ ผมไปเป็นเพื่อนคุณเอง"
ถ้าเป็นเมื่อก่อน คำพูดของสามีจะทำให้เธอเชื่อครึ่งไม่เชื่อครึ่ง เริ่มจากเชื่อ แล้วก็ค่อยๆ คิดไปต่างๆ นานา ทำให้ตัวเองจมอยู่กับความทุกข์ใจไม่รู้จบ
แต่ตอนนี้ เธอรู้ว่าตัวอักษรที่ซางเฟยหว่านให้ไว้จะไม่มีทางโกหกได้แน่นอน
พูดไปก็ตลก เธอไม่เชื่อสามี กลับไปเชื่อตัวอักษร
"คุณยังรักฉันอยู่จริงๆ ไหม? หลังจากครั้งนั้น คุณเคยทำอะไรที่ไม่ดีต่อฉันอีกไหม?"
คำถามที่เธอเก็บเอาไว้ในใจหลายปี เคยถามมาหลายครั้งแล้ว คืนนี้ก็ถามออกมาอีกครั้ง
สามีจับมือเธอไว้ "ครั้งนั้นผมรู้ผิดจริงๆ ไม่เคยนอกใจคุณอีกเลย"
ภรรยาถามต่อ "แล้วคุณยังรักฉันอยู่ไหม?"
เธอมองหน้าเขา อยากรู้ความรู้สึกจริงๆ ในใจเขาอย่างใจจดใจจ่อและหวาดหวั่น
แต่ครั้งนี้ สามีก้มหน้านิ่งเงียบ เขาไม่อยากตอบคำถามที่ถูกถามซ้ำแล้วซ้ำเล่าจนเริ่มเบื่อหน่าย
แต่ไม่รู้ว่าทำไม?
ทั้งที่ไม่อยากตอบ แต่กลับมีความรู้สึกแปลกๆ ผุดขึ้นมา ต้องระบายความในใจจริงๆ ออกมา:
"ผมไม่รู้"
ภรรยาตกใจเบิกตากว้าง "ทำไมคุณถึงไม่รู้ล่ะ? รักก็คือรัก ไม่รักก็คือไม่รัก 'ไม่รู้' หมายความว่ายังไง?"
"ผมไม่รู้จริงๆ"