สองคนหัวเราะครืนเฮฮา ยังคงแซวกันต่อไป ราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น
"ไป๋จวิ้นน่ะ เธอใจกว้างกว่าที่ฉันคิดไว้เยอะ ก่อนหน้านี้ฉันยังกังวลเลยว่าปฏิเสธไปแล้ว เธอจะเสียใจ"
"ผู้ชายเต็มขั้นอย่างฉัน ต้องใจกว้างอยู่แล้ว!" ไป๋จวิ้นหัวเราะฮ่า ๆ "ที่จริงฉันก็กังวลอยู่เหมือนกัน คิดมั่วไปเรื่อยว่าจะจัดการความสัมพันธ์ระหว่างฉันกับเธอยังไง บางทีก็คิดมากจนนอนไม่หลับ ตอนนี้ดีแล้ว เพิ่งจะได้เริ่มก็ได้เลิกซะก่อน"
พูดไปพูดมา ไป๋จวิ้นก็เอาเหล้าลงคออีกแก้ว ยิ่งพูดยิ่งเยอะ
"เดี๋ยวต้องให้คุณทวดทายดวงคู่แต่งงานให้ฉันหน่อย เธอว่าฉันจะมีชะตาหงส์เดียวดายรึเปล่า?"
จางเสวี่ยเสวี่ยมองเขาด้วยความตกใจ "ไป๋จวิ้น หรือว่าเธอจะไม่เคยคบกับใครมาก่อนเลย? เป็นเด็กเปราะ?"
ไป๋จวิ้นสวนทันควัน "ใครบอกไม่เคยคบ... ฉันชิบหายเนี่ยแหละที่มองพวกเธอไม่ขึ้น! ขาดยอมดีกว่ายอมแย่!"
จางเสวี่ยเสวี่ยจิบเหล้าหนึ่งอึก "ไม่คิดว่าเธอจะเป็นคนรักร่างกายตัวเองนะ ฉันว่าคุณชายแบบเธอต้องคบมาแล้วไม่รู้กี่รอบ"
ไป๋จวิ้นสั่นลมหายใจ "ผู้หญิงที่ฉันเจอมาก่อน ตัวต่อตัวล้วนเข้ามาหาฉันเพราะเงินทั้งนั้น"
"คนฉลาดอย่างฉันมองออกตั้งแต่แรกว่าพวกเธอรักเงิน ไม่ใช่รักฉัน เพราะงั้นฉันเลยไม่สนใจใครสักคน!"
"ความจริงฉันก็เคยเจอผู้หญิงที่ทำให้ใจเต้นแปลก ๆ มาแล้ว แต่ยังไม่ทันได้ลงมือทำอะไรเลย เธอก็กลายเป็นคุณทวดของฉันไปซะงั้น ถือว่าน่าเสียดายอยู่หน่อย แต่ก็ไม่ถึงกับรู้สึกทรมานอะไร"