นอกจากนี้ เวลาพักผ่อนของแฟนหนุ่มก็แปลกมาก
เขามักจะออกหากินตอนกลางคืนเสมอ
หน้าร้อนกลางวันยาวนาน เขากว่าจะกลับบ้านได้ก็ 2 ทุ่ม
ส่วนหน้าหนาวฟ้ามืดเร็ว ราว 6 โมงเย็นเขาก็กลับถึงบ้านแต่หัวค่ำ
พอถึงวันหยุด หลิงเฟยเฟยอยากออกไปเที่ยว เขาก็ใช้ข้ออ้างสารพัดปฏิเสธ
"ที่รัก ฉันทำงานเหนื่อยเกินไป เธอก็อย่าออกไปไหนตอนกลางวันเลย อยู่บ้านเป็นเพื่อนฉันนอนเถอะ"
"ที่รัก สุดสัปดาห์นี้ฉันติดธุระไม่อยู่บ้าน ตอนค่ำจะกลับมากินข้าวกับเธอ"
กลางวันเขาไม่เคยออกไปไหน และไม่ยอมให้เธอออกไปด้วย ผ้าม่านในบ้านเสริมชั้นกรองแสง กันแสงแดดไว้ด้านนอกจนหมด
เขาไม่ชอบแสงอาทิตย์ เขาบอกว่าแสงแดดสู้แสงไฟที่ให้ความรู้สึกอบอุ่นไม่ได้
ดังนั้นกลางวันจึงปิดม่านเสมอและเปิดไฟไว้
พอตกกลางคืน เขาจะเป็นเพื่อนเธอทำทุกอย่างที่เธอชอบ
หลังจากพบความผิดปกติเหล่านี้ หลิงเฟยเฟยก็หวาดกลัวอย่างที่สุด
ฉวยโอกาสตอนเขาไปทำงานไม่อยู่บ้าน หลิงเฟยเฟยรีบเก็บข้าวของและตั้งใจจะย้ายออก
แต่ตอนจะออกจากบ้าน เธอถึงได้พบว่าประตูบ้านถูกเขาล็อกจากด้านนอก และหน้าต่างทุกบานก็เปิดไม่ออกเลย
"สตรีมเมอร์ ฉันถูกกักขังไว้!" หลิงเฟยเฟยปิดหน้าด้วยสองมืออย่างทุกข์ทรมาน พร้อมกับสะอื้นไห้ "เขาต้องรู้แน่ว่าฉันจับได้ว่าเขาไม่ใช่มนุษย์ เลยขังฉันไว้ในบ้านเพื่อกันไม่ให้หนี เขายังถอดซิมโทรศัพท์ฉันออกด้วย ฉันติดต่อโลกภายนอกไม่ได้เลย ดีที่ยังใช้โน้ตบุ๊กต่อเน็ตได้"
"ฉันเป็นแฟนคลับคุณ ปกติชอบดูถ่ายทอดสดของคุณมาก ก่อนหน้านี้เห็นเรื่องราวประหลาดในห้องไลฟ์ของคุณ ฉันคิดมาตลอดว่าเรื่องผีอยู่ไกลตัว แต่ไม่คิดว่าตัวเองจะมาเจอแบบนี้ แฟนของฉันไม่ใช่มนุษย์ ฮือๆๆ ฉันรักแฟนมาเป็นปี แต่เขาไม่ใช่มนุษย์"