"เทพชั่วร้าย แกควรตาย!" ซางเฟยหว่านกระชับดาบในมือแน่นขึ้น พร้อมกับชั่งน้ำหนักผลได้ผลเสียอยู่ในใจอย่างเงียบ ๆ
เทพชั่วร้ายก่อกรรมทำเข็ญมาตลอดหลายปี หากยังปล่อยให้ลุกลามต่อไป ย่อมจะเป็นภัยไม่สิ้นสุด
ตรงหน้านี้คือโอกาสที่ดีที่สุดในการสังหารมัน
แต่ถ้าฆ่ามัน ก็ต้องสังหารเฉียวหย่วนหางไปด้วย
การสังหารบิดาและอาจารย์เป็นข้อห้ามใหญ่สำหรับผู้บำเพ็ญเซียน จะก่อให้เกิดปีศาจในใจ บั่นทอนจิตวิถี
ยิ่งไปกว่านั้น ในเรื่องนี้เฉียวหย่วนหางเป็นฝ่ายบริสุทธิ์ ที่แท้เขาก็เป็นเพียงพ่อผู้อยากได้ลูกสาวคืน ที่ต้องมีชีวิตอยู่ทั้งชีวิตด้วยความเสียใจ
การสังหารคนบริสุทธิ์คนหนึ่ง นั่นแหละคือสิ่งที่ขัดต่อจิตวิถีของเธอ
แต่ถ้าไม่ฆ่า เทพชั่วร้ายก็ไม่มีทางถูกกำจัด
"คิดไม่ตกใช่ไหม" เทพชั่วร้ายหัวเราะเสียงแหบกระด้าง "ถ้ายังคิดไม่ตก งั้นฉันขอตัวไปก่อนนะ ฮ่าฮ่าฮ่า ซางเฟยหว่าน เธอก็แค่นี้เอง!"
ขณะพูด "เฉียวหย่วนหาง" ร่างกายทั้งร่างก็แผ่ควันดำหนาทึบออกมา ตั้งใจใช้วิธีนี้บังหน้าเพื่อถอยตัวหนี
ใบหน้าของซางเฟยหว่านเย็นเสียวทันที "เทพชั่วร้าย ฉันจะให้แกตาย!"
"ปีศาจในใจแล้วยังไง จิตวิถีพังทลายแล้วยังไง? ถ้าการฆ่าหนึ่งคนช่วยคนหมื่นคนได้ ฉันยอมเป็นคนชั่วก็ตาม ไม่มีวันปล่อยให้แกได้ใจตามที่ต้องการ!"
ขณะที่พูด ดาบของเธอกลายเป็นเงาดาบสีทองนับหมื่นนับแสน ปิดกั้นทางหนีของเทพชั่วร้ายจากทุกทิศ
ผงาดดาบพลิกโค่งก่อให้เกิดลมพายุที่แรงกล้า กวาดหมอกดำที่เทพชั่วร้ายปล่อยออกมากระจายสิ้น