หงเฟิงเย่ดวงตาเปล่งประกาย รีบพูดว่า "ใช่ๆ! ฉันยังไม่ได้พูด ท่านก็รู้แล้ว มีฝีมือจริงด้วย ดูท่าลูกสาวฉันจะรอดแล้ว!"
ชาวเน็ตในไลฟ์สตรีมต่างพากันถามว่าลูกสาวของหงเฟิงเย่เป็นอะไร
ซางเฟยหว่านจึงทำตามความต้องการของทุกคน ถามว่า "เล่าเรื่องลูกสาวของเธอให้ละเอียดหน่อย"
หงเฟิงเย่กล่าวว่า "ลูกสาวฉันปีนี้อยู่ ม.5 ตอนหยุดวันแรงงานเดือนก่อนกลับมาได้สองวัน ก็เริ่มปวดหัวไม่สบาย ง่วงนอนตลอดจนไปโรงเรียนไม่ได้ ไปตรวจที่โรงพยาบาลหลายรอบก็ไม่เจอโรคอะไร"
ตอนแรกหงเฟิงเย่ยังคิดว่าลูกสาวเรียนหนัก เลยลาโรงเรียนให้หยุดพักสักพัก คิดว่าพักแล้วน่าจะดีขึ้น
แต่ใครจะรู้ เหตุการณ์กลับยิ่งรุนแรงขึ้นเรื่อยๆ
เช่น จู่ๆ เธอก็เหม่อลอย แล้วหัวเราะดังลั่น หัวเราะพลางใช้มีดกรีดแขนตัวเอง
เช่น กลางดึกไม่นอน ยืนตากฝนข้างนอกจนเช้าถูกคนในบ้านพบ
เช่น กับข้าวดีๆ ไม่กิน กลับเอาขยะจากครัวยัดปากตัวเอง
ตอนแรกคนที่บ้านสงสัยว่าเป็นโรคทางจิตเวชหรือเปล่า
แต่พอถึงโรงพยาบาล เธอกลับเป็นปกติมาก ผลประเมินทุกอย่างไม่มีปัญหา
สองสามวันนี้ยิ่งหนัก นอนกลางวันเรียกยังไงก็ไม่ตื่น ตกกลางคืนลุกขึ้นมาเดินวนทั่วบ้านเหมือนวิญญาณเร่ร่อน แล้วก็ทำเรื่องที่เหลือเชื่อ
หงเฟิงเย่ถามว่า "สตรีมเมอร์ ตกลงลูกสาวฉันถูกผีเข้าจริงๆ หรือเปล่า? คุณช่วยเราได้ไหม?"
ซางเฟยหว่านถามว่า "ตอนนี้ลูกสาวคุณอยู่บ้านไหม?"
"อยู่บ้านค่ะ อยู่บ้าน!"
หงเฟิงเย่พูดพลางรีบเดินถือโทรศัพท์ไปที่หน้าห้องลูกสาว แล้วสแกนกล้องโทรศัพท์วนรอบหนึ่ง
ห้องนอนลูกสาวกว้างมาก มีห้องน้ำในตัว ห้องแต่งตัว ตกแต่งอบอุ่น ดูออกว่าฐานะครอบครัวดี
ลูกสาวของเธอนั่งขัดสมาธิบนเตียง หลับตาอยู่ ดูเหมือนกำลังนั่งสมาธิ
หงเฟิงเย่ลดเสียงลงพูดว่า "นี่มันกลางคืน ปลุกให้ตื่นไม่ได้ ไม่งั้นไม่รู้จะทำอะไรแปลกๆ อีก ฉันถูกเธอขู่จนกลัวแล้ว!"
"สตรีมเมอร์ดูชัดหรือยัง? ใช่ถูกผีเข้าจริงไหม?"
ซางเฟยหว่านพยักหน้า "เป็นผีเข้า"
[โอ้โห สตรีมเมอร์จะมาขู่พวกเราอีกแล้ว! พี่น้องใครเข้าใจบ้าง กลัวก็กลัว แต่อดอยากรู้ต่อไปไม่ได้!]
[รู้สึกว่าความกล้าเราเริ่มฝึกได้ละ ดูต่อได้จากซอกนิ้ว!]