ซางเฟยหว่านกลับมาถึงปักกิ่งตอนเช้าของวันถัดไป
เธอหาอะไรกินข้างนอกเสร็จก็กลับห้องเช่า
พอเดินมาถึงตรอกเล็ก ๆ ใกล้ที่พัก จู่ ๆ ก็มีเด็กสาวใส่หน้ากากอนามัยสีดำพุ่งออกมา "นังหน้าด้าน สมควรตาย!"
พูดพลางยกมีดพุ่งเข้าใส่ซางเฟยหว่าน
ซางเฟยหว่านเอียงตัวหลบนิดเดียวก็หลบได้สบาย ๆ
อีกฝ่ายจะเข้ามาอีก ถูกซางเฟยหว่านตบมีดหลุดมือแล้วกดลงกับพื้น
พอไม่มีทางสู้แล้ว ผู้หญิงคนนั้นยังด่าทอไม่หยุด "นังแพศยา ปล่อยฉันนะ ปล่อยฉัน!"
ซางเฟยหว่านมองเธอละเอียด "ฉันจำได้แล้ว เธอนั่นแหละที่ผลักฉันตกน้ำวันนั้น"
ตอนนั้นเธอยังไม่ข้ามมิติมา เจ้าของร่างเดิมถูกแฟนคลับกลุ่มหนึ่งของจางเฉิงเยี่ยรุมล้อม ระหว่างชุลมุนก็พลัดตกแม่น้ำ
ตอนนั้นคนเยอะมือมาก พอเกิดเรื่องก็กลัวกันหมด ต่างคนต่างหนี ไม่มีใครคิดจะช่วย
น่าสงสารเจ้าของร่างเดิม จมน้ำตายในแม่น้ำเย็นเฉียบแบบนั้น
ตอนนี้ ซางเฟยหว่านจำคนได้แล้ว มุมปากยกยิ้มขบขัน "แกกล้าส่งตัวมาให้อีกนะ? กลัวฉันจำแกไม่ได้เหรอ? แกยอมให้จางเฉิงเยี่ยใช้เพื่อดารางั้นเหรอ?"
เด็กสาวคนนั้นตะโกน "ห้ามพูดถึงพี่เฉิงเยี่ย แกไม่คู่ควร! แกก็แค่คางคกขี้เหร่ ยังกล้าฝันอยากอยู่กับพี่เฉิงเยี่ย พอไม่ได้ตัวเขา ก็ใส่ร้ายเขาอย่างชั่วช้า ตอนนี้พี่เฉิงเยี่ยโดนแกเล่นงานจนเสียบทไปหลายเรื่อง ฉันจะล้างแค้นให้พี่ ฉันจะฆ่าแก นังแพศยา!"
"ฉันใส่ร้ายเขา?" ซางเฟยหว่านรู้สึกตลกมาก "ติ่งงมงายขนาดนี้ พ่อแม่รู้ไหม?"
เด็กสาวว่า "พ่อแม่ฉันคร่ำครึไม่ให้ติ่ง ฉันตัดขาดกับพวกเขาแล้วเพื่อพี่เฉิงเยี่ย! ฉันเชื่อว่าสักวัน พี่เฉิงเยี่ยจะซึ้งใจในความรักของฉัน แล้วมารักมาแต่งงานกับฉัน!"
พูดแบบนี้ออกมา ซางเฟยหว่านก็ได้แต่อึ้ง
ซางเฟยหว่านว่า "น่าเสียดาย ต่อไปแกคงไม่ได้ติ่งแล้ว"
เรื่องแบบนี้ถ้าเกิดในโลกบำเพ็ญเซียน ซางเฟยหว่านตบเดียวก็สลายเป็นเถ้าธุลี
แต่โลกนี้มีกฎสวรรค์ของโลกนี้ เธอเป็นคนโลกนี้แล้วก็ต้องทำตาม
ดังนั้น ซางเฟยหว่านโทรแจ้งตำรวจ ตำรวจจับกุมเธอในข้อหาพยายามทำร้ายร่างกาย
นอกจากนี้ ซางเฟยหว่านยังแจ้งความเรื่องถูกผลักตกน้ำครั้งก่อน
ริมแม่น้ำเล็ก ๆ ที่เกิดเหตุตอนนั้น แม้จะเปลี่ยวหน่อย แต่ก็ยังมีกล้องวงจรปิด