เมื่อกว่าพันปีก่อน ณ ดินแดนเมืองน้ำทางใต้ของแม่น้ำแยงซี ริมทะเลสาบซีหู ทุก ๆ ฤดูใบไม้ผลิ ริมฝั่งต้นท้อผลิดอกแดงสด ต้นหลิวเขียวขจี งดงามดึงดูดสายตายิ่งนัก
ปีศาจต้นท้อคือต้นท้อต้นหนึ่งที่อยู่ริมทะเลสาบซีหู
เหล่าปีศาจบำเพ็ญเพียรอย่างยากลำบาก โดยเฉพาะต้นไม้ทั้งหลาย ต่อให้มีพรสวรรค์อันโดดเด่น ก็ยังต้องใช้เวลามากกว่าปีศาจประเภทอื่น
ห้าร้อยปีผ่านไป ต้นท้อก็เพิ่งจะหล่อหลอมจิตสำนึก มีสติปัญญาเทียบเท่าสิ่งมีชีวิตที่มีสมอง
เธอคิดได้ มองเห็น ได้ยิน แต่เพียงไม่อาจเคลื่อนไหวออกจากดินได้อย่างอิสระ
เมื่อไม่มีสติสัมปชัญญะ กาลเวลาอันยาวนานเพียงใดก็ไร้ความรู้สึก
แต่เมื่อมีสติสัมปชัญญะแล้ว กลับต้องถูกพันธนาการอยู่ในที่แคบ ๆ เช่นนี้ วันเวลาก็กลายเป็นความทุกข์ทรมานอย่างยิ่ง
ฤดูใบไม้ร่วงปีนั้น เศรษฐีผู้มีอำนาจคนหนึ่ง ซื้อที่ดินผืนหนึ่งริมทะเลสาบเพื่อสร้างสวนส่วนตัว
การสร้างสวนย่อมต้องปรับพื้นที่ให้ราบเรียบ เริ่มต้นใหม่ทุกอย่าง
ด้วยเหตุนี้ ปีศาจต้นท้อจึงเฝ้ามองดูต้นไม้รอบข้างถูกตัดโค่นล้มตายทีละต้น ๆ ด้วยความหวาดกลัว ในไม่ช้าก็จะถึงคราวของเธอแล้ว
แม้เธอจะมีระดับการบำเพ็ญอยู่บ้าง แต่ก็ยังอ่อนแอจนไร้ซึ่งความสามารถแม้แต่จะปกป้องตัวเอง
หากต้นกำเนิดของเธอถูกโค่นลง เธอก็มีแต่หนทางสู่ความตาย ระดับการบำเพ็ญห้าร้อยปีก็จะมลายสูญสิ้น
นี่คือเหตุผลที่ปีศาจต้นไม้นั้นหายาก ก่อนจะแปลงกายเป็นมนุษย์ พวกมันไร้ซึ่งความสามารถแม้แต่จะหนีหรือร้องขอความช่วยเหลือ!
ในขณะที่ปีศาจต้นท้อคิดว่าเธอกำลังจะถึงคราวดับสูญ จู่ ๆ ก็มีผู้หนึ่งตะโกนขึ้นว่า "หยุด!"
นั่นคือครั้งแรกที่เธอได้พบเขา