คังซินเอ๋อร์ยังคงพยายามยุยงลูกพี่ลูกน้องให้จัดการซางเฟยหว่าน
"เธอไม่ผิดกฎได้ยังไง? เปิดไลฟ์หลอกชาวบ้านว่าเป็นร่างทรง นี่ไม่ผิดกฎเหรอ?"
"เธอไม่ได้หลอกว่าเป็นร่างทรงนะ เธอมีฝีมือจริง"
"ฝีมืออะไร? น้องชาย ฉันดูวิดีโอเมื่อคืนของนายแล้ว นั่นมันเรื่องบังเอิญชัด ๆ นายอย่าโง่ให้เธอหลอกสิ"
"พี่สาว เห็นแก่ความเป็นญาติฉันเตือนสักประโยค ไปถ่ายละครของเธอดี ๆ อย่าเสือกเรื่องคนอื่น"
คังซินเอ๋อร์ยังอยากพูดอะไรต่อ แต่คุณชายอิสระก็วางสายไปแล้ว
จางเฉิงเยี่ยที่รออยู่ข้าง ๆ มาตลอด รีบถามขึ้นมาทันที "เป็นไงบ้าง เป็นไงบ้าง?"
คังซินเอ๋อร์พูดอย่างหัวเสีย "ไอ้ขยะที่ได้แต่ทำเรื่องพัง เรื่องแค่นี้ยังทำไม่ได้ สมแล้วที่อาเขยไม่โปรด!"
จางเฉิงเยี่ยพูด "เขาไม่ยอมช่วยแล้วสินะ? แล้วเรื่องนี้จะเอายังไง? ยิ่งแฟนคลับซางเฟยหว่านเยอะขึ้น อิทธิพลในโลกออนไลน์ก็ยิ่งมากขึ้น ถ้าเธอพูดอะไรเพ้อเจ้ออีก ผมได้จบแน่ หรือผมไปหาเธอเองเลยดีกว่า คุยกันว่าเธอต้องการอะไร"
คังซินเอ๋อร์ทำเสียงเยาะอย่างดูถูก "ผู้หญิงแบบนี้ไม่ก็อยากเรียกเงินก้อนโตรีดไถนาย ไม่ก็ยังอยากกลับมาคบกับนายอีก เพราะตอนนี้นายเป็นดาราหนุ่มดาวรุ่งไปแล้ว ถ่ายละครสักเรื่อง รับพรีเซนเตอร์สักตัว เงินที่ได้เธอคงไม่เคยเห็นมาก่อนทั้งชีวิต ก็ต้องอยากเกาะนายไว้แน่นสิ!"
จางเฉิงเยี่ยฟังแล้วรีบแสดงความจริงใจทันที "ซินเอ๋อร์ ในใจผมมีแค่คุณ จะรักแค่คุณคนเดียวตลอดชีวิต ก่อนหน้านี้มันเป็นแค่ความผิดพลาดวัยใส ตอนนี้ผมไม่มีความเกี่ยวข้องอะไรกับเธอมานานแล้ว"