ยันต์สีดำถูกเหวี่ยงออก กลางอากาศกลายเป็นร่างแหสีดำมหึมา ราวกับฝ่ามือปีศาจตะปบเข้าใส่ปีศาจต้นหลิว
ปีศาจต้นหลิวในรอบพันปี นี่เป็นครั้งแรกที่เผชิญหน้ากับหมอจับปีศาจซึ่ง ๆ หน้า
เธอระเบิดกิ่งก้านนับไม่ถ้วนออกจากทั่วร่าง แต่ละกิ่งคมกริบดุจมีด พยายามเฉือนร่างแหสีดำที่คลุมลงมาให้ขาด
ทว่าร่างแหสีดำอาจมีคาถาปราบปีศาจโดยเฉพาะ กิ่งก้านของเธอเพิ่งแตะโดนก็เกิดประกายไฟ พร้อมเสียงดังซ่า จนต้องรีบชักกิ่งก้านกลับอย่างลนลาน
และในชั่วพริบตา ร่างแหสีดำก็คลุมร่างเธอทั้งหมดไว้ ในชั่วขณะนั้น คาถาปีศาจทั้งหมดของเธอใช้การไม่ได้เลย ได้แต่ดิ้นรนอยู่ในร่างแหเหมือนหญิงชราธรรมดา
ในใจเธอตื่นตระหนกอย่างยิ่ง แต่ปากยังด่าไม่หยุด: "ไอ้แก่เชย แกยังคิดจะทำสัญญาทาสกับฉัน? ถุย! ไปเยี่ยวแล้วส่องดูเงาตัวเองเสียบ้าง ว่าแกเป็นตัวอะไร มีสิทธิ์อะไร?"
อาจารย์อู๋หัวเราะร่าอย่างอารมณ์ดี: "ช่างเป็นคนหัวรั้นดีนัก ไม่เป็นไร ฉันมีวิธีทรมานแกนักหนา ให้เป็นตายทั้งไม่เป็น จะได้ยอมให้ฉันทำสัญญาแต่โดยดี"
คุณนายฉินเห็นปีศาจต้นหลิวถูกตาข่ายคลุมไว้ ยังถือกรรไกรอย่างซื่อ ๆ พยายามช่วยแก้มัดให้เธอ
เมื่อพบว่าตัดเท่าไหร่ก็ไม่ขาด เธอก็ตวาดใส่ฉินตงหลินอย่างเกรี้ยวกราด: "แกจะจัดการฉันก็จัดการสิ อย่าทำร้ายคนไม่รู้เรื่องด้วย!"
ฉินตงหลินแค่นเสียงเย็น: "สวี่อ้าวซวง ไม่นึกว่าในสถานการณ์เช่นนี้ แกยังมีแก่ใจห่วงคนอื่นอีก หลังจากอาจารย์อู๋จัดการปีศาจเสร็จ คนต่อไปที่จะตายก็คือเจ้านั่นแหละ"