นอกหน้าต่างรถมีคนโทรเรียกช่วยเหลืออยู่ไม่หยุด
มีผู้ขับขี่หลายคนลงมาจอดดูและพูดคุยกัน:
"บาดเจ็บหนักขนาดนี้ ต้องรีบส่งโรงพยาบาล!"
"ทำไมรถพยาบาลยังไม่มาอีก ถ้าช้ากว่านี้คงมีคนเสียชีวิต"
"ได้ยินว่าช่องทางฉุกเฉินถูกปิด รถพยาบาลเข้าไม่ได้"
"พวกโง่พวกนั้น ทำไมต้องไปปิดช่องทางฉุกเฉินด้วย?"
"เฮ้อ รถติดมาก บางคนไม่มีน้ำใจก็คิดว่าตัวเองฉลาด ใช้ช่องทางฉุกเฉิน พอมีคนใช้มากขึ้น ก็เลยทำให้ช่องทางฉุกเฉินติดหมด รถพยาบาลก็เข้าไม่ได้!"
เสียงรถพยาบาล "ปี๊ปปี๊ป" ได้ยินเลือนราง แต่ก็ติดอยู่ห่างออกไปหลายร้อยเมตร...
ส่วนเว่ยกุย เพราะเสียเลือดมาก วิญญาณขาดที่พึ่งบนทางหลวง
บนเส้นทางกลับบ้าน เขาไม่สามารถกลับบ้านได้อีกต่อไป
ไม่สามารถไปอยู่กับพ่อแม่ในช่วงตรุษจีน ของขวัญบนรถก็ไม่สามารถส่งถึงมือหลานชายหลานสาวได้
เขาโกรธแค้นมาก โกรธแค้น โกรธแค้น!
ถ้าไม่ใช่เพราะช่องทางฉุกเฉินถูกปิด เขาก็ยังมีโอกาสรอด!
ความแค้นที่รุนแรง กลายเป็นความยึดติด
เช่นนั้นเอง เขาติดอยู่บนทางหลวงทั้งวันทั้งคืน ไม่สามารถหลุดพ้นได้ นานถึง 10 ปี!
วันนี้ ขณะที่เขาเดินเตร่บนถนน เขาเห็นรถของซีลี่ และจำได้ทันทีว่านี่คือหนึ่งในรถที่ปิดกั้นช่องทางฉุกเฉินในปีนั้น
ด้วยความแค้น เขาจึงเข้าควบคุมรถ เตรียมก่ออุบัติเหตุ
เมื่อเขาได้ยินจากปากของซางเฟยหว่านว่าซีลี่บริสุทธิ์ เขาโกรธมาก: