ทั้งสองคนนั่งคุยกันอยู่ช่วงหนึ่ง จู่ ๆ ก็มีเสียงเคาะประตูดังมาจากด้านนอก "ตุก ๆ ตุก ๆ!"
ซางเฟยหว่านลุกนั่งขึ้นจากเตียงทันที "มาแล้ว"
อวี๋เป่ยหมิงกล่าวว่า "เมื่อคนพวกนี้หมายหัวฉัน เธอก็นั่งดูอยู่ข้างหลังเถอะ ไม่ต้องเข้ามาแทรกแซง"
เขาเองก็อยากรู้เหลือเกินว่าคนเหล่านี้จะใช้วิธีการแบบไหน ทำให้ "อวี๋ซื่อ" อย่างเขาต้องลงจากตำแหน่งอย่างมีเกียรติ
เสียง "เอี๊ยด" ดังขึ้น อวี๋เป่ยหมิงเปิดประตูห้อง
แต่เดิมเขาคิดว่าต้องมีกองทัพมหึมารออยู่ ไม่คิดว่าที่มาจะมีเพียงโอรสรับใช้คนหนึ่ง
โอรสยื่นตะกร้าใบหนึ่งให้อวี๋เป่ยหมิง แล้วกล่าวว่า "ท่านหญิงมีบัญชาให้คุณส่งข้าวของหนึ่งตะกร้าไปที่ต้นไม้กุ้ยฮวาหน้าศาลหน้า"
อวี๋เป่ยหมิงถามว่า "ในบ้านมีคนมากมาย ทำไมต้องเป็นฉัน?"
"ท่านหญิงก็สั่งมาอย่างนี้ ท่านบอกว่าจะช่วยให้คุณท่านตั้งครรภ์ คุณท่านก็ทำตามเถอะ" โอรสพูดจบก็ยัดของใส่อ้อมแขนอวี๋เป่ยหมิงแล้วเดินจากไป
อวี๋เป่ยหมิงหยิบตะกร้าขึ้นชั่งน้ำหนักดู ราว 5–6 ชั่ง พอเปิดฝาด้านบนก็เห็นข้างในบรรจุเพียงผลไม้แห้งธรรมดา
การส่งของเหล่านี้ไปวางใต้ต้นไม้กุ้ยฮวาหน้าศาล มันหมายความว่าอะไรกันแน่?
ด้วยความสงสัยบ้างเล็กน้อย อวี๋เป่ยหมิงหิ้วตะกร้าผลไม้แห้งเดินไปยังศาลหน้า
ศาลหน้ากว้างโล่ง ใกล้เสาชานเรือนมีต้นไม้กุ้ยฮวาจริง ๆ สักไม้กว่า
แต่ตอนนี้ไม่ใช่ฤดูที่มันออกดอก เหลือเพียงใบสีเขียวเทาแน่นขนัดเต็มทุกกิ่ง
เมื่ออวี๋เป่ยหมิงเดินมาถึงโคนต้น ใบหูของเขาขยับเล็กน้อย แล้วตวาดว่า "ใครซ่อนอยู่หลังต้น?"