หัวใจของมั่วลี่พลันพลุ่งขึ้นมาอีกครั้ง เธอเปิดภาพจากกล้องวงจรปิดหน้านอกประตูขึ้นมาดูอีกครั้ง
ชายคนนั้นที่สวมหมวกแก๊ปกลับมาอีกแล้ว! คราวนี้เขาเงยหน้าขึ้น ใต้หมวกมีหน้ากากอนามัยสีดำปกปิดใบหน้า
ใบหน้าที่สวมหน้ากากอนามัยค่อย ๆ ขยับเข้าใกล้ตาประตู บนหน้าจอโทรศัพท์มือถือของมั่วลี่ ใบหน้านั้นค่อย ๆ ขยายใหญ่ขึ้นเรื่อย ๆ จนในที่สุดก็เหลือเพียงดวงตาคู่หนึ่ง จ้องมองเข้ามาอย่างเยือกเย็น ราวกับมองทะลุตาประตู ทะลุหน้าจอโทรศัพท์ของเธอ ไปเห็นหญิงสาวที่อยู่ตามลำพังตัวสั่นเทาอยู่ในห้องนอน!
มั่วลี่ตกใจจนตัวสั่น เธอเลือกใช้ฟังก์ชันแปลงเสียงในแอปตาประตู แล้วตะโกนด้วยเสียงผู้ชายว่า "บ้าหรือไง กลางดึกมาทำอะไรหน้าบ้านคนอื่น รีบไปให้พ้น ไม่งั้นฉันเรียกตำรวจแล้วนะ!"
ในวิดีโอกล้องวงจรปิด ดวงตาของชายคนนั้นโค้งเล็กน้อย ราวกับกำลังยิ้ม
เสียงทุ้มต่ำของเขาดังออกมาจากหน้าจอ "ขอโทษครับ ผมหาแฟน ผมอยู่ที่ตึก 4 เลขที่ 1202"
มั่วลี่พูดว่า "คุณหาผิดแล้ว ที่นี่ตึก 3 ตึก 4 คือตึกข้างหน้านั่นไง!"
ชายคนนั้นฟังแล้วก็เดินจากไป
มั่วลี่ถอนหายใจด้วยความโล่งอก: ที่แท้ก็เดินผิดตึกนี่เอง ตกใจหมดเลย!
จากนั้น มั่วลี่ก็กลับไปนอนต่อ
อาการหวัดทำให้หัวของเธอมึนงง พอลงนอนก็หลับไปอย่างรวดเร็ว
กำลังหลับได้ที่ ก็ได้ยินเสียง "ตุ๊บ ๆ ตุ๊บ ๆ" เสียงเคาะประตู เธออยากจะถามว่าใคร แต่กลับส่งเสียงอะไรออกมาไม่ได้เลย
ในขณะนั้นเองเธอก็นึกขึ้นได้ว่านั่นไม่ใช่เสียงเคาะประตู แต่เป็นเสียงเตือนจากตาประตูบนโทรศัพท์มือถือที่ดังขึ้นอีกครั้ง—มีคนอยู่นอกประตู!