>_s เสี่ยวไป๋พาเสี่ยวเฮย กลายร่างเป็นคู่พิทักษ์ดำ-ขาว มุ่งหน้าไปลงโทษคนชั่วอย่างจ้าเจ้า
เป้าหมายที่ต้องลงโทษ ก็คือผู้ที่อ้างธงของเทพีจันทร์ออกหน่องแหล่หลอกลวงผู้คน
ทว่าหนึ่งวันหนึ่งคืนผ่านไป หญิงน้อยกับแมวหนึ่งตัวก็ยืนอึ้งอยู่กลางสี่แยกบางแห่ง
รถใหญ่รถเล็กพุ่งผ่านหน้าไปไม่หยุดหย่อน จนปลิวกระโปรงคนเดินผ่านไปมาเป็นแถว
เสี่ยวไป๋ถอนหายใจ "ที่นี่ถนนก็เยอะ คนก็เยอะ รถก็เยอะ แล้วคนชั่วจะอยู่ที่ไหนกันนะ?"
เธอจำได้ว่าซางเฟยหว่านเคยพูดไว้ในการถ่ายทอดสดว่าหมอกลกลับมาที่สวนถนนต้าตงอีก แต่เมื่อคืนออกไปเวียนหาหนึ่งรอบก็ไม่เจอ วันนี้พากันเดินเล่นไปเรื่อย ๆ ก็มาถึงที่นี่
มองดูผู้คนมากมายราวกับทะเล ไม่รู้ว่าหมอกลซุกซ่อนอยู่ตรงไหน เสี่ยวไป๋กลุ้มใจจนแทบแย่
ฝ่ายเสี่ยวเฮยกำลังจ้องหน้าต่างร้านขนมข้าง ๆ จนน้ำลายไหล ท้องร้องก้องไม่หยุด
นับตั้งแต่ตามมาอยู่กับอวี๋เป่ยหมิง มันไม่ได้สัมผัสรสความหิวโหยมานานแสนนานแล้ว
เสี่ยวไป๋หันศีรษะไปก็เห็นขนมในหน้าต่างบ้าง: ครีมพัฟ เค้กช็อกโกแลต โดนัท สวิสโรลชาเขียว……
ถึงเสี่ยวไป๋ที่ "มาใหม่" จะไม่รู้ว่าขนมพวกนั้นคืออะไร แต่เด็กผู้ใดเล่าจะไม่ชอบขนมหวานสวยงามอร่อยเล่า?
ช่วงนั้นเอง พนักงานร้านก็แบ่งถาดขนมปังฮอตดอกที่เพิ่งอบเสร็จออกมาจากหลังครัว ทีละชิ้นสองชิ้นวางลงในตู้กระจกใส
เสี่ยวไป๋ตาโต "ว้าว นั่นมันอะไรน่ะ? ดูน่ากินชะมัด!"
เสี่ยวเฮย: "เมี๊ยว นั่นมันฮอตดอกน่ะ! ไส้กรอกแท้ ๆ ด้านบนย่างจนน้ำมันซี่รี่ยิบ ข้าง ๆ มีชีสหอมหวานเข้มข้นเพียบ เอามาแซะขนมปังแล้วกัดคำเดียว หอมอร่อยมากกก! เมี๊ยวฉันกินได้ครั้งเดียวสิบชิ้น!"