"อะไรนะ ให้… ให้ลงไปอยู่กับเธอ?" ถ้อยคำนี้ทำให้ชายหนุ่มตกใจหนักหนา "ภรรยาผมไม่โหดขนาดนั้นหรอก ตอนมีชีวิตเธอเป็นผู้หญิงที่อ่อนโยนใจดี แม้จะทะเลาะกับใครก็ไม่เคย"
ซางเฟยหว่านหัวเราะเยาะเบา ๆ "คุณก็พูดเองว่า 'ตอนมีชีวิต' แต่พอตายไปแล้วก็อีกแบบหนึ่ง วิญญาณนั้นอารมณ์ไม่มั่นคง ง่ายที่จะถูกความแค้นฝังใจครอบงำ หากความแค้นสะสมมากเกินไป จนซัดสาปความเป็นมนุษย์กระเด็นไป ก็อาจก่อให้เกิดเคราะห์กรรมนองเลือดได้"
"อ๋อ งั้น…" ชายหนุ่มเริ่มกลัว แต่ก็ยังใจไม่ค่อยยอม: สตรีมเมอร์คนนี้จะไม่ได้แกล้งทำขู่ผมหรอกนะ?
ซางเฟยหว่านเหมือนมองทะลุถึงใจ เธอจึงกล่าวว่า "ถ้าคุณยังไม่เชื่อ ฉันส่งแม่ของเสี่ยวฮ่าวเข้าไปในความฝันของคุณ ให้นั่งคุยกันให้เข้าใจกันดี ๆ ก็ได้"
"ไม่ ไม่เอาหรอก…" ชายหนุ่มรีบตอบ "ผมตกลง ผมตกลงก็แล้วกัน พรุ่งนี้ผมจะไปรื้อคืนกำไลทองของเธอคืนให้ลูก และอีกสามปี ผมก็จะไม่แต่งงานใหม่"
น้ำเสียงของซางเฟยหว่านหนักขึ้นทันที เธอพูดอย่างจริงจังผิดวิสัย "สัญญานี้ปรากฏเป็นจริง สวรรค์และแผ่นดินจงเป็นสักขี! หากละเมิดสัญญา โชคร้ายจงมาเยือน!"
"อ๊ะ~ สตรีมเมอร์พูดว่าอะไรน่ะ?" เขาแยกฟังทีละคำก็เข้าใจทุกคำ แต่พอรวมกันแล้วกลับงงงวยเหลือเกิน แถมยังรู้สึกถึงลางร้ายบางอย่าง
เขาเองไม่รู้ แต่แฟนประจำของซางเฟยหว่านต่างขำกล้น:
[อันนี้ฉันรู้ ขอตอบแทนนะ! หว่านหว่านกับคุณทำสัญญากันแล้ว ถ้าผิดสัญญาคุณจะเจอเคราะห์]
[ได้ยินมาว่าคนที่เคยผิดสัญญา ไม่มือหักขาหัก ก็จู๋แตกกันไปเลยล่ะ]