ไป๋จวิ้นผู้น่าสมเพชถูกเจ้าของโรงนาร่างชายลากออกจากห้องแต่งตัวไปพร้อมเสียงครวญคราง
"บอกเธอไปตั้งนาน ไม่ใช่เพื่ออย่างอื่น ก็เพื่อไม่ให้เธอถูกผีสิงจนหลงงมงาย หัวใจหลุดไปกับผู้หญิงสักคน! ลงไปข้างล่างนี่ แล้วออกไปเต้นให้ดี ๆ หนึ่งรอบ เอาใจลูกค้าที่มาคืนนี้ให้มันฟิน ๆ ไม่งั้นฉันมีวิธีจัดการเธออีกเพียบ!"
คนเดียวกันนี่แหละ ที่เมื่อครู่ยังเล่าเรื่องอดีตแสนขมขื่นอยู่ ตะวันนี้ดันกลายเป็นยักษาตัวร้ายขึ้นมาได้ฉากเฉียบ
เขาแข็งแรงมาก หนึบข้อมือไป๋จวิ้นเอาไว้เหมือนคีมยักษ์ สู้กำลังแทบไม่ไหว
ชั้นล่างของหอจิ้งฮวาคือโถงใหญ่ บรรดาแม่ค้าตัวเบิ้มโอบกอดชายโสเภณีกอดจีบกินกินดื่มดื่ม
ส่วนชั้นบนคือห้องแต่งตัวทีละห้อง เป็นแดนมหัศจรรย์อ่อนหวานและบ่อทองหล่อของเหล่าสตรี
มีห้องหนึ่งประตูไม่ได้ปิดสนิท ไป๋จวิ้นเดินผ่านไปเผลอแอบมองเข้าไปหนึ่งตา ก็เห็นหญิงแก่อ้วนกลมหน้าตาเหมือนสมองไขมันพอก กำลังโอบกอดชายหนุ่มหน้าตาดี แล้วกัดแทะอย่างบ้าคลั่ง
คนหนุ่มคงถูกทำให้ลำบากจนทนไม่ไหว จึงพูดขึ้นว่า "คุณขาอย่าเพิ่งรีบสิคะ ดื่มเหล้าสักแก้วก่อน…"
หญิงแก่ตบเข้าให้หนึ่งฟาด ด่าว่า "ตัวดี! แก้วตัวจ้อนเชียวนะ! ดื่มเหล้าอะไรกัน ฉันจ่ายเงินซื้อมาเพื่อนอนกับแกนะ!"
ไป๋จวิ้นนึกภาพตัวเองต้องถูกกระทำแบบนั้นบ้าง ยิ่งกลัวหนักขึ้นไปอีก
โชคดีที่เขาเป็นดอกไม้เลิศแห่งหอ เจ้าของหอบอกว่าการเต้นหนึ่งรอบของเขาทำเมืองทั้งเมืองต้องเอนเอียง ลูกค้าหญิงจำนวนมากติดตามมาโดยเฉพาะเพื่อดูเต้น