เจ้าหญิงหิมะขาวตอบรับคำขอแต่งงาน
เนื้อเรื่องดำเนินไปอย่างรวดเร็ว จนถึงวันแต่งงานของเจ้าชายและเจ้าหญิงในที่สุด
พระราชินีผู้ชั่วร้ายเห็นว่าเจ้าหญิงหิมะขาวไม่เพียงแต่ไม่ตาย ยังได้แต่งงานกับเจ้าชายอีก จึงโมโหจนเป็นลมล้มลงไปในที่นั้น
สุดท้าย พระราชินีผู้ชั่วร้ายก็ตายไปท่ามกลางโรคภัยและความทรมาน
และคนแคระทั้งหกที่เหลืออยู่ก็ห้อมล้อมเจ้าหญิงหิมะขาวไว้ เป็นพยานให้เจ้าหญิงและเจ้าชายเดินไปสู่ความสุข
เรื่องราวจบลงเพียงเท่านี้ แต่ฉากรอบข้างก็ไม่เคยเปลี่ยนแปลงอีกเลย
หลี่เซี่ยงตงถามด้วยความแปลกใจ: "เราเดินเนื้อเรื่องครบแล้วไม่ใช่หรือ? ทำไมเรายังอยู่ในโลกเทพนิยายอีก?"
เฮนรี่คิดแล้วพูด: "หรือว่าสร้อยคอยังไม่ได้มอบให้?"
ในเมื่อสร้อยคอสำคัญขนาดนั้น ในตอนจบมันจะต้องปรากฏออกมาแน่ ถึงแม้เรื่องเล่าจะไม่ได้เขียนไว้ก็ตาม
ดังนั้น อวี๋เป่ยหมิงจึงหยิบสร้อยคอแซฟไฟร์สีน้ำเงินออกมาจากกระเป๋า แล้วสวมให้กับลำคอขาวผ่องของซางเฟยหว่านอย่างทะนุถนอม
"สวยมาก" เขาอดที่จะชมออกมาคำหนึ่งไม่ได้
ก็ไม่รู้ว่าจะชมสร้อยคอ หรือชมคนกันแน่
ตอนนี้เอง ดนตรีก็ดังขึ้นมา
เฮนรี่พูด: "ถึงเวลาต้องเต้นรำหรือยัง? ผมจำได้ว่าในตอนจบของเรื่อง คนแคระจะห้อมล้อมเจ้าหญิงกับเจ้าชายแล้วร้องรำทำเพลง! ทุกคนเต้นกันสิ! เจ้าชาย เจ้าหญิงก็เต้นด้วย!"
ซางเฟยหว่านถามอวี๋เป่ยหมิง: "คุณเต้นเป็นไหม?"
อวี๋เป่ยหมิงหัวเราะแล้วพูด: "ฉันเต้นเป็นแต่ระบำดาบ"