อวี๋เป่ยหมิงแม้จะขุดแร่มาหลายวัน จนตัวเปื้อนฝุ่น แต่สีหน้าก็ยังคงสงบนิ่ง
ไม่ว่าเมื่อไหร่ เขาก็ไม่เคยร้อนรนหรือหงุดหงิด อารมณ์มั่นคงดั่งเขาไท่ซาน
เขาพูดกับซางเฟยหว่านว่า "เสี่ยวเฮยเหนื่อยมาหลายวันแล้ว ปล่อยให้มันอยู่ข้างๆ เธอเถอะ ฉันจะเข้าไปในปราสาทก่อนเพื่อเอาแหวนคืนมา"
ซางเฟยหว่านพยักหน้า "ได้"
หลี่เซี่ยงตงตะโกนตามหลังที่กำลังจะจากไปของอวี๋เป่ยหมิง "อย่าเสียแรงเปล่าเลย จะเอาแหวนมาแล้วยังไง เรียกเจ้าชายไม่ออกอยู่ดี!"
ซางเฟยหว่านพูด "แหวนต้องเป็นกุญแจสำคัญแน่ๆ ที่เจ้าชายยังไม่ปรากฏตัว ก็น่าจะเป็นเพราะยังมีเงื่อนไขบางอย่างที่ไม่ถูกกระตุ้น"
ด้วยประสบการณ์ครั้งก่อน ประสิทธิภาพของอวี๋เป่ยหมิงจึงสูงขึ้น กลับมาก่อนรุ่งสาง
จากนั้น ทุกคนก็คิดหาทางไปพลาง เดินไปตามเนื้อเรื่องพลาง
ในไม่ช้า พระราชินีใจร้ายก็มาสองครั้งแล้ว อีกไม่นานก็คงจะถึงตอนขายแอปเปิลอาบยาพิษ
ถ้าเจ้าหญิงที่กินแอปเปิลอาบยาพิษยังรอการช่วยเหลือจากเจ้าชายไม่ทัน เนื้อเรื่องก็จะรีเซ็ตอีกครั้ง
การรีเซ็ตซ้ำๆ ดูเหมือนจะไม่เป็นอันตรายใหญ่โต แต่การวนเวียนซ้ำซากแบบนี้แหละที่บั่นทอนจิตใจคนที่สุด
ซางเฟยหว่านและอวี๋เป่ยหมิงมีจิตใจแน่วแน่ ยังพอไหว
แต่สมาชิกทีมสำรวจไม่มีจิตใจที่ดีขนาดนั้น โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อเนื้อเรื่องแอปเปิลอาบยาพิษกำลังจะมาถึง แต่พวกเขายังหาจุดพลิกผันใหม่ไม่เจอ นั่นหมายความว่าเจ้าชายจะไม่ปรากฏตัวอย่างแน่นอน และทุกอย่างจะต้องเริ่มต้นใหม่