ตอนตีสี่กว่า ๆ ไป๋จวิ้นตื่นขึ้นมาเพราะปวดฉี่ เดินงัวเงียไปเข้าห้องน้ำ
หลังจากเสร็จธุระแล้วเขย่าตัวสองทีก็นิสัยดีเดินไปล้างมือที่อ่างล้างหน้า
ล้างมือเสร็จกำลังจะเดินออก จู่ ๆ สายตาก็เหลือบไปเห็นกระจก
ในกระจก เขามีผมสีแดงฟูยุ่ง มุมปากยกยิ้มเล็กน้อย เผยรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ออกมา
ไป๋จวิ้นชะงัก: เมื่อกี้ฉันยิ้มหรือเนี่ย?
ภาพในกระจกยังคงยิ้มอยู่
ไป๋จวิ้นก็ยิ้มตามไปด้วย แถมยังโน้มหน้าเข้าไปมองตัวเองในกระจกอย่างละเอียด แล้วถอนหายใจ: "ที่แท้ฉันยิ้มแล้วหล่อขนาดนี้นี่เอง อืม ดูท่าต่อไปต้องยิ้มให้มากขึ้น"
พูดจบก็หมุนตัวกลับไป ล้มตัวลงบนเตียงนุ่ม ๆ ต่อ และหลับฝันหวาน
ในฝัน เขากลายเป็นซีอีโอสุดเย็นชา ยิ้มเจ้าเล่ห์ สะกดสาว ๆ นับหมื่นให้หลงใหล
แม้แต่จางเสวี่ยเสวี่ยก็ยังคลั่งไคล้เขาจนปอดๆ ชมว่า: "โอ้พระเจ้า ไป๋จวิ้นเธอหล่อและเท่สุด ๆ ไปเลย! ทำไงดี ฉันดูเหมือนจะตกหลุมรักเธอเข้าแล้ว"
ไป๋จวิ้นส่ายหน้าอย่างเย็นชา: "เธอเลิกคิดได้เลย ฉันไม่ชอบปลาหรอก ในโลกนี้มีเพียงคุณทวดของฉันคนเดียวเท่านั้นที่ทำให้ฉันใจเต้น!"
แล้วเสียงโทรศัพท์ก็ดังขึ้น ทำลายฝันดีไปหมด
"เชี่ย! ไอ้บ้าไหนโทรมาแต่เช้าขนาดนี้?"
หยิบโทรศัพท์มือถือมาดู ปรากฏว่าไม่ใช่บ้า แต่เป็นท่านพ่อ