[ตลกตายเลย ฉันก็คิดว่านายเป็นทหารเกณฑ์น่าสงสาร ตอนแรกก็สงสารจะแย่ ที่ไหนได้ นายไม่ใช่แม้แต่พวกอันธพาล กลับเป็นหมานั่นเอง]
[เพราะงั้น คนในฝันไม่จำเป็นต้องมาสานสัมพันธ์เสมอไป อาจมาทวงแค้นก็ได้]
[ขอโทษนะ ทั้งที่เป็นเรื่องเศร้า แต่ฉันก็อดขำไม่ได้จริง ๆ]
[อยากรู้จัง ถ้าผู้หญิงในฝันหันหน้ากลับมาจะเป็นยังไง]
[คงโผล่หน้าอัปลักษณ์แล้วตะโกนว่า หมาโง่ คืนชีวิตสามีฉันมา!]
หนึ่งปืนกลกำลังจมอยู่กับความเศร้า พอเห็นคอมเมนต์ของพวกชาวเน็ตก็ตกใจทันที
"สตรีมเมอร์ เธอคงไม่มาทวงชีวิตฉันหรอกนะ? สตรีมเมอร์ ช่วยด้วย! ชาตินี้ฉันกว่าจะได้เกิดเป็นคน ก็ยังไม่ได้แต่งเมียเลย ไม่อยากโดนทวงชีวิตเลย"
ซางเฟยหว่านพูดว่า "หล่อนไปเกิดใหม่ตั้งนานแล้ว ไม่มาทวงชีวิตนายหรอก แค่เศษเสี้ยวภาพความทรงจำชาติก่อนหลงเหลืออยู่เท่านั้น ยังไงนายก็ฝันอีกไม่กี่เดือน เดี๋ยวฝันก็จางหายไปเอง"
"กะ ยังอีกหลายเดือน?"
ก่อนหน้านี้ ทุกคืนก่อนนอนเขารอคอยการเข้าฝันด้วยความตื่นเต้น หวังว่าจะได้ที่รักกับหญิงปริศนาในฝัน
แต่ตอนนี้... มีความแค้นฆ่าสามีชาติก่อนกั้นอยู่ จะให้เขากล้ามองเงาหลังงดงามนั้นตรง ๆ ได้ยังไง?
เขากลัวจริง ๆ ว่าอย่างที่ชาวเน็ตคนนั้นว่า พออีกฝ่ายหันหน้ากลับมาจะโผล่หน้าอัปลักษณ์แล้วเรียกเขาว่าหมาโง่ ให้ชดใช้ชีวิต
ตอนนี้เองเขาก็เพิ่งเข้าใจว่าทำไมซางเฟยหว่านถึงไม่แนะนำให้เขาสืบเรื่องชาติก่อน