รถบ้านหรู ราคาแพงก็มีข้อดีของมัน นั่งสบาย นิ่งมาก แม้แต่แรงสั่นสะเทือนจากการเดินทางก็น้อยจนแทบไม่รู้สึก
ปีศาจต้นหลิวยังเปิดระบบโฮมเธียเตอร์ในรถ นั่งดูหนังอย่างสบายอารมณ์
เสียงดีเกินไปจนรบกวนการนั่งสมาธิบำเพ็ญตบะของซางเฟยหว่าน
ซางเฟยหว่านจึงหยิบแผ่นยันต์ปึกหนึ่งโยนให้ปีศาจต้นหลิว "เลิกดูได้แล้ว มาวาดยันต์กัน"
ปีศาจต้นหลิว "…"
ปีศาจต้นไซเปรสมองเห็นเหตุการณ์นี้ผ่านกระจกหลังก็แอบดีใจ ยังดีที่ฉันเป็นคนขับ ไม่มีมือว่าง ไม่ต้องวาดยันต์อีก
สมกับเป็นปีศาจ พละกำลังเหลือเฟือ ขับรถติดต่อกันกว่าสิบชั่วโมงก็ยังไม่แสดงอาการเหนื่อยล้า
ตลอดทางไม่มีหยุดพัก จนถึงสามทุ่มก็มาถึงฐานถ่ายละครในเมืองตงซื่อ
ปีศาจต้นไซเปรสจอดรถแล้วหันมาบอกซางเฟยหว่าน "ท่านเทพเซียน ถนนข้างหน้าแคบเกินไป รถเข้าไม่สะดวก"
รถบ้านคันนี้ดีทุกอย่าง ก็แค่มันใหญ่เกินไป ต้องการสภาพถนนที่เหมาะสม ที่จอดรถก็ไม่ต้องพูดถึง ลานจอดทั่วไปถึงกับไม่ให้เข้า
ซางเฟยหว่านจึงลงรถพร้อมกับปีศาจต้นหลิว เตรียมเดินเท้าเข้าไป กำชับให้ปีศาจต้นไซเปรสพักสักพัก แล้วพรุ่งนี้ค่อยขับรถกลับ
เธอจะอยู่ที่นี่หลายวัน ไม่จำเป็นต้องมีคนขับรถ โดยเฉพาะคนขับรถบ้าน
ปีศาจต้นไซเปรสว่า "ท่านเทพเซียน ท่านเอารถสปอร์ตด้านล่างไปใช้ไหม มีรถไว้ก็สะดวกดี"
พูดจบก็นึกขึ้นได้ จึงบ่นกับตัวเอง "จริงสิ ท่านยังขับรถไม่เป็น"