ยามรุ่งสาง จวนตระกูลไป๋
เยี่ยเหลียงมู่กลับจากเจี้ยงเยว่ซานจวง หลังจากนั้นทุกคืนก็นอนหลับได้อย่างสบายใจ ตื่นเช้ามาร่างกายสดชื่น กระปรี้กระเปร่า
เจี้ยงเยว่ซานจวงเป็นที่ที่ผู้คนดีงามและดินแดนงดงามจริงๆ เสียดายที่ธุรกิจของเขาอยู่ทางใต้ ไม่อย่างนั้นคงไปซื้อเรือนที่นั่นสักหลัง เผื่ออยู่ไปนานๆ จะได้อายุยืนยาว
ไป๋เฉิงเฟิงวันนี้มีประชุมแต่เช้า ออกไปตั้งแต่เช้าตรู่
เยี่ยเหลียงมู่เตรียมจะสั่งให้คนขับรถของตระกูลไป๋ไปส่งเขาเพื่อเยี่ยมเพื่อน พอเดินลงมาถึงชั้นล่างก็ได้กลิ่นควันไหม้ๆ แปลกๆ อย่างหนึ่ง
มองดีๆ กลับมีควันลอยออกมาจากในครัวด้วย
เยี่ยเหลียงมู่ตกใจ: ตระกูลไป๋ไฟไหม้หรือนี่?
ควักโทรศัพท์มือถือ เตรียมจะโทรแจ้งเหตุ
ตอนนั้นเอง ปีศาจต้นจันทน์ก็โผล่หัวกลมๆ ออกมาจากในครัว: "ใบไม้น้อย ตื่นแล้วเหรอ? หิวแล้วใช่ไหม? ฉันทำอาหารเช้าให้เธอแล้ว"
เยี่ยเหลียงมู่ประหลาดใจ: "ท่านคือ...ท่านปู่ถันเมื่อวันก่อนที่เจี้ยงเยว่ซานจวงนี่นา? ทำไมถึงมาวิ่งมาจุดไฟที่บ้านตระกูลไป๋ได้ล่ะ?"
คำพูดนี้ปีศาจต้นจันทน์ฟังแล้วไม่ชอบใจนัก: "อะไรเรียกว่าจุดไฟ? ฉันเคยเป็นพ่อครัวของตระกูลไป๋มาก่อน ไม่เชื่อก็ไปถามไป๋เฉิงเฟิงดู ฉันตั้งใจทำเนื้อรมควันให้เธอโดยเฉพาะ เมื่อก่อนเธอเคยชอบกินที่สุด"
เนื้อรมควันอะไร? เมื่อก่อนเคยชอบกินอะไร?