ไลฟ์ดูดวงแม่นเว่อร์ ชาวเน็ตเกาะติดรอดู

ตอนที่ 960 ฉันไม่เคยพูดเว่อร์ แต่ก็ไม่รังเกียจจะโกหกด้วยความดีงามสักคำ

6 นาที· 1.5K คำ

ชายหนุ่มตกใจจนตัวแข็งค้าง ชั่วขณะนั้นไม่รู้จะพูดอะไรดี

ถ้าปานบนต้นแขนเป็นเรื่องบังเอิญไปได้ แต่เรื่องพวกนี้สตรีมเมอร์ในมือถือรู้ได้อย่างไร?

หรือว่าลูกชายจะสมรู้ร่วมคิดกับเธอ?

แต่ปานกับเรื่องอื่น ๆ อีกมากมาย เขาไม่เคยเล่าให้ลูกชายฟังเลย

ความจริงแล้ว เขาไม่ได้นั่งคุยเรื่องสุขภาพกับลูกชายอย่างจริงใจมานานแสนนานแล้ว

ลูกชายอยู่ในวัยรุ่นหัวดื้อ มักจะทะเลาะกับแม่เลี้ยงบ่อย ๆ เพื่อความสงบสุขของบ้าน ตั้งแต่เรียนชั้นมัธยมต้น เขาก็ส่งลูกชายไปเรียนโรงเรียนประจำ

พอวันสุดสัปดาห์ลูกกลับบ้าน เขาก็แทบไม่เคยถามเลยว่าที่โรงเรียนสนุกดีไหม ปรับตัวได้หรือเปล่า

มากที่สุดก็แค่ถามว่าเรื่องการเรียนเป็นอย่างไร

ถ้าลูกชายทะเลาะกับแม่เลี้ยงอีก เขาก็จะทำหน้าเย็นชาพูดเพียงประโยคเดียวว่า "กลับมาทีไรก็อึกทึกโวยวาย ไม่รู้จักโตเป็นหนุ่มบ้างเลยนะเจ้าตัวดี!"

แล้วลูกชายก็จะงอนหน้าวิ่งออกไปหาวัวของตัวเอง

ส่วนวัวแก่ก็จะเดินตามหลังเด็กอย่างช้า ๆ ฟังเรื่องที่อยู่ในใจของเขาอย่างเงียบ ๆ เมื่อเด็กเศร้าโศกน้ำตาร่วง มันก็จะยื่นลิ้นออกมาเลียน้ำตาบนใบหน้าของเขา

ทุกครั้งที่เด็กแบกกระเป๋าหนังสือออกจากบ้าน วัวแก่จะยืนอยู่ในคอกวัวมองตามจนลับสายตา พร้อมเสียงร้อง "มอ ๆ" ต่ำ ๆ

แต่พอชายหนุ่มปรากฏตัว มันกลับพลันดุร้ายราวกับคนละตัว แววตาที่จ้องชายหนุ่มเต็มไปด้วยความขุ่นเคืองโกรธแค้น

สมัยนั้นชายหนุ่มคิดว่าวัวแก่อาการดื้อขึ้นมาอีกแล้ว ตวาดไม่กี่คำแล้วก็หันหลังเดินจากไป บางครั้งยังตั้งใจลดอาหารให้มันข้ามหนึ่งสองมื้อ อยากจะสอนสั่งอารมณ์ร้ายของมันเสียหน่อย

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป